2175. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ رَاشِدٍ، يُحَدِّثُ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةً فَأَطَالَهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّيْتَ صَلاَةً لَمْ تَكُنْ تُصَلِّيهَا قَالَ " أَجَلْ إِنَّهَا صَلاَةُ رَغْبَةٍ وَرَهْبَةٍ إِنِّي سَأَلْتُ اللَّهَ فِيهَا ثَلاَثًا فَأَعْطَانِي اثْنَتَيْنِ وَمَنَعَنِي وَاحِدَةً سَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُهْلِكَ أُمَّتِي بِسَنَةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لاَ يُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَمَنَعَنِيهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ وَابْنِ عُمَرَ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. (Dedi ki): Bize Vehb b. Cerîr anlattı. (Dedi ki): Babam anlattı. (Dedi ki): Nu’mân b. Râşid’i işittim, Zührî’den, o Abdullah b. Hâris’ten, o Abdullah b. Habbâb b. el-Eret’ten, o babasından (şöyle nakletti): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir namaz kıldı ve onu uzattı. (Ashab): “Ey Allah’ın Resûlü! (Daha önce) kılmadığın (gibi uzun) bir namaz kıldın” dediler. (Resûlullah) şöyle buyurdu: “Evet, bu bir rağbet (ümit) ve rehbet (korku) namazıdır. Ben onda Allah’tan üç şey istedim; ikisini bana verdi, birini bana vermedi (men etti). O’ndan ümmetimi kıtlıkla helak etmemesini istedim, bunu bana verdi. O’ndan, üzerlerine kendilerinden olmayan bir düşmanı musallat etmemesini istedim, bunu da bana verdi. O’ndan, birbirlerine (kendi aralarındaki) şiddeti tattırmamasını (iç savaş olmamasını) istedim, bunu bana vermedi.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen garip sahihtir. Bu konuda Sa’d ve İbn Ömer’den de hadis rivayet edilmiştir.