2210. Hadis
حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ التِّرْمِذِيُّ، حَدَّثَنَا الْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ أَبُو فَضَالَةَ الشَّامِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا فَعَلَتْ أُمَّتِي خَمْسَ عَشْرَةَ خَصْلَةً حَلَّ بِهَا الْبَلاَءُ " . فَقِيلَ وَمَا هُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " إِذَا كَانَ الْمَغْنَمُ دُوَلاً وَالأَمَانَةُ مَغْنَمًا وَالزَّكَاةُ مَغْرَمًا وَأَطَاعَ الرَّجُلُ زَوْجَتَهُ وَعَقَّ أُمَّهُ وَبَرَّ صَدِيقَهُ وَجَفَا أَبَاهُ وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ فِي الْمَسَاجِدِ وَكَانَ زَعِيمُ الْقَوْمِ أَرْذَلَهُمْ وَأُكْرِمَ الرَّجُلُ مَخَافَةَ شَرِّهِ وَشُرِبَتِ الْخُمُورُ وَلُبِسَ الْحَرِيرُ وَاتُّخِذَتِ الْقَيْنَاتُ وَالْمَعَازِفُ وَلَعَنَ آخِرُ هَذِهِ الأُمَّةِ أَوَّلَهَا فَلْيَرْتَقِبُوا عِنْدَ ذَلِكَ رِيحًا حَمْرَاءَ أَوْ خَسْفًا وَمَسْخًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلاَ نَعْلَمُ أَحَدًا رَوَاهُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ غَيْرَ الْفَرَجِ بْنِ فَضَالَةَ . وَالْفَرَجُ بْنُ فَضَالَةَ قَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَضَعَّفَهُ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَقَدْ رَوَاهُ عَنْهُ وَكِيعٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَّةِ .
Ali b. Ebî Tâlib (r.a.)’den rivâyete göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Ümmetim on beş şeyi yaptığı zaman başına bela gelir.” “Ey Allah’ın Rasûlü! Bunlar nelerdir?” denildi. Şöyle buyurdu: “Devlet malı (ganimet ve fey) belirli kişiler arasında dolaşan bir sermaye edildiği, emanet ganimet (kâr) sayıldığı, zekat angarya (zarar) kabul edildiği, kişi karısına itaat edip annesine isyan ettiği, arkadaşına iyilik yapıp babasına eziyet ettiği, mescitlerde sesler yükseldiği, bir kavmin lideri o kavmin en aşağılığı olduğu, şerrinden korkulduğu için kişiye ikramda bulunulduğu, içkiler içildiği, ipek (elbiseler) giyildiği, şarkıcı kadınlar ve çalgı aletleri edinildiği ve bu ümmetin sonu evveline lanet okuduğu zaman; işte o vakit kızıl bir rüzgarı veya yere batırılmayı (hasf) veya suret değiştirmeyi (mesh) bekleyin.” Tirmizî: Bu hadis gariptir. Ali b. Ebî Tâlib’in rivâyeti olarak sadece bu veçhiyle bilmekteyiz. Bu hadisi Yahya b. Saîd el-Ensârî’den, Ferac b. Fedâle’den başkasının rivâyet ettiğini de bilmiyoruz. Ferac b. Fedâle hakkında bazı hadisçiler konuşmuş ve hafızası yönünden onu zayıf saymışlardır. Bununla birlikte Vekî’ ve pek çok imam ondan hadis rivâyet etmiştir.