2232. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدًا الْعَمِّيَّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الصِّدِّيقِ النَّاجِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَشِينَا أَنْ يَكُونَ، بَعْدَ نَبِيِّنَا حَدَثٌ فَسَأَلْنَا نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّ فِي أُمَّتِي الْمَهْدِيَّ يَخْرُجُ يَعِيشُ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا أَوْ تِسْعًا " . زَيْدٌ الشَّاكُّ . قَالَ قُلْنَا وَمَا ذَاكَ قَالَ " سِنِينَ " . قَالَ " فَيَجِيءُ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَيَقُولُ يَا مَهْدِيُّ أَعْطِنِي أَعْطِنِي " . قَالَ " فَيَحْثِي لَهُ فِي ثَوْبِهِ مَا اسْتَطَاعَ أَنْ يَحْمِلَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَأَبُو الصِّدِّيقِ النَّاجِيُّ اسْمُهُ بَكْرُ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ بَكْرُ بْنُ قَيْسٍ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; bize Muhammed b. Ca'fer anlattı; bize Şu'be anlattı; dedi ki: Zeyd el-Ammî'yi işittim; dedi ki: Ebü's-Sıddîk en-Nâcî'yi, Ebû Saîd el-Hudrî'den naklederken işittim; şöyle dedi: Peygamberimizden sonra bir olay (bela) olmasından korktuk ve Allah’ın Nebisi (s.a.v.)’e sorduk. Şöyle buyurdu: “Ümmetimde Mehdî vardır; çıkar ve beş veya yedi veya dokuz yaşar.” (Bu sayıdaki şüphe) Zeyd’dendir. (Ebû Saîd) dedi ki: “O nedir?” dedik. (Rasûlullah): “Senedir” buyurdu. (Devamla) dedi ki: “Bir adam ona gelir ve: ‘Ey Mehdî! Bana ver, bana ver!’ der.” (Rasûlullah) buyurdu ki: “(Mehdî de) onun eteğine taşıyabileceği kadar doldurur.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir; Ebû Saîd’den, o da Nebi (s.a.v.)’den başka yollarla da rivayet edilmiştir. Ebü’s-Sıddîk en-Nâcî’nin adı Bekr b. Amr’dır; Bekr b. Kays da denilir.