2347. Hadis
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ أَغْبَطَ أَوْلِيَائِي عِنْدِي لَمُؤْمِنٌ خَفِيفُ الْحَاذِ ذُو حَظٍّ مِنَ الصَّلاَةِ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَأَطَاعَهُ فِي السِّرِّ وَكَانَ غَامِضًا فِي النَّاسِ لاَ يُشَارُ إِلَيْهِ بِالأَصَابِعِ وَكَانَ رِزْقُهُ كَفَافًا فَصَبَرَ عَلَى ذَلِكَ " . ثُمَّ نَفَضَ بِيَدِهِ فَقَالَ " عُجِّلَتْ مَنِيَّتُهُ قَلَّتْ بَوَاكِيهِ قَلَّ تُرَاثُهُ " . وَبِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عَرَضَ عَلَىَّ رَبِّي لِيَجْعَلَ لِي بَطْحَاءَ مَكَّةَ ذَهَبًا قُلْتُ لاَ يَا رَبِّ وَلَكِنْ أَشْبَعُ يَوْمًا وَأَجُوعُ يَوْمًا أَوْ قَالَ ثَلاَثًا أَوْ نَحْوَ هَذَا فَإِذَا جُعْتُ تَضَرَّعْتُ إِلَيْكَ وَذَكَرْتُكَ وَإِذَا شَبِعْتُ شَكَرْتُكَ وَحَمِدْتُكَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ . وَالْقَاسِمُ هَذَا هُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهُوَ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ وَهُوَ شَامِيٌّ ثِقَةٌ وَعَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ ضَعِيفُ الْحَدِيثِ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْمَلِكِ .
Bize Süveyd b. Nasr haber verdi; bize Abdullah b. el-Mübârek haber verdi; Yahyâ b. Eyyûb’dan; Ubeydullâh b. Zahr’dan; Ali b. Yezîd’den; Kāsım Ebû Abdirrahmân’dan; Ebû Ümâme’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayet edildiğine göre şöyle buyurmuştur: “Benim katımda dostlarımın en gıpta edileni; yükü hafif (çoluk çocuğu ve malı az), namazdan nasibi bol olan, Rabbine güzelce ibadet eden, gizlide de O’na itaat eden, insanlar arasında tanınmayıp parmakla gösterilmeyen ve rızkı kendisine yetecek kadar olup buna sabreden mümindir.” Sonra [Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem] elini sallayıp şöyle buyurdu: “Onun ölümü çabuklaşır, arkasından ağlayanları az olur, bıraktığı mirası da az olur.” Aynı isnadla Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den şöyle rivayet edilmiştir: “Rabbim Mekke vadisini benim için altına dönüştürmeyi teklif etti. Ben: ‘Hayır ya Rabbi! Lakin bir gün doyayım, bir gün aç kalayım’ -veya üç gün yahut buna benzer bir şey buyurdu- ‘Aç kaldığımda sana yalvarır ve Seni zikrederim; doyduğumda ise Sana şükreder ve Sana hamdederim’ dedim.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir. Bu konuda Fedâle b. Ubeyd’den de hadis rivayet edilmiştir. Bu Kāsım, İbn Abdirrahmân olup künyesi Ebû Abdirrahmân’dır; Abdurrahman b. Hâlid b. Yezîd b. Muâviye’nin azatlısıdır, Şamlı ve güvenilir (sika) bir kimsedir. Ali b. Yezîd ise hadiste zayıftır ve künyesi Ebû Abdilmelik’tir.