2365. Hadis
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ إِنِّي لأَوَّلُ رَجُلٍ أَهْرَاقَ دَمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَإِنِّي لأَوَّلُ رَجُلٍ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَغْزُو فِي الْعِصَابَةِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مَا نَأْكُلُ إِلاَّ وَرَقَ الشَّجَرِ وَالْحُبُلَةِ حَتَّى إِنَّ أَحَدَنَا لَيَضَعُ كَمَا تَضَعُ الشَّاةُ أَوِ الْبَعِيرُ وَأَصْبَحَتْ بَنُو أَسَدٍ يُعَزِّرُونِي فِي الدِّينِ لَقَدْ خِبْتُ إِذًا وَضَلَّ عَمَلِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ بَيَانٍ .
Bize Ömer b. İsmâil b. Mücâlid b. Saîd anlattı; bize babam Beyân’dan anlattı; Kays b. Ebî Hâzim’den; dedi ki: Sa’d b. Ebî Vakkās’ın şöyle dediğini işittim: “Şüphesiz ben Allah yolunda kan döken ilk adamım ve ben Allah yolunda ilk ok atan adamım! Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından bir müfreze içinde gazaya çıktığımı bilirim ki, ağaç yaprağı ve hubule (dikenli yabani ağaç meyvesi) dışında hiçbir şey yemezdik; öyle ki bizden biri tıpkı koyun veya deve gibi [katı ve kuru pislik] çıkarırdı. Şimdi ise Esedoğulları bana dinde kusur bulup beni terbiye etmeye kalkışıyor; eğer öyleyse muhakkak ki ben hüsrana uğramışım ve amelim boşa gitmiştir!” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis, Beyân’ın hadisi olarak hasen sahih garibtir.