2568. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، قَالَ سَمِعْتُ رِبْعِيَّ بْنَ حِرَاشٍ، يُحَدِّثُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ظَبْيَانَ، يَرْفَعُهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ وَثَلاَثَةٌ يَبْغَضُهُمُ اللَّهُ فَأَمَّا الَّذِينَ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ فَرَجُلٌ أَتَى قَوْمًا فَسَأَلَهُمْ بِاللَّهِ وَلَمْ يَسْأَلْهُمْ بِقَرَابَةٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ فَمَنَعُوهُ فَتَخَلَّفَ رَجُلٌ بِأَعْقَابِهِمْ فَأَعْطَاهُ سِرًّا لاَ يَعْلَمُ بِعَطِيَّتِهِ إِلاَّ اللَّهُ وَالَّذِي أَعْطَاهُ وَقَوْمٌ سَارُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ النَّوْمُ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِمَّا يُعْدَلُ بِهِ نَزَلُوا فَوَضَعُوا رُءُوسَهُمْ فَقَامَ أَحَدُهُمْ يَتَمَلَّقُنِي وَيَتْلُو آيَاتِي وَرَجُلٌ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ فَلَقِيَ الْعَدُوَّ فَهُزِمُوا وَأَقْبَلَ بِصَدْرِهِ حَتَّى يُقْتَلَ أَوْ يُفْتَحَ لَهُ . وَالثَّلاَثَةُ الَّذِينَ يَبْغَضُهُمُ اللَّهُ الشَّيْخُ الزَّانِي وَالْفَقِيرُ الْمُخْتَالُ وَالْغَنِيُّ الظَّلُومُ " . حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، عَنْ شُعْبَةَ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَهَكَذَا رَوَى شَيْبَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، نَحْوَ هَذَا وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ .
Bize Muhammed b. Beşşâr ve Muhammed b. el-Müsennâ anlattılar; dediler ki: Bize Muhammed b. Ca'fer anlattı; dedi ki: Bize Şu'be anlattı; Mansûr b. el-Mu'temir'den; dedi ki: Rib'î b. Hirâş'ı, Zeyd b. Zabyân'dan naklederek anlatırken işittim; o da Ebû Zer'e ref ediyor (dayandırıyor); o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den; buyurdu ki: "Üç kişi vardır ki Allah onları sever; üç kişi de vardır ki Allah onlara buğzeder. Allah'ın sevdiği kimselere gelince: Bir adam bir topluluğa gelir; aralarındaki bir akrabalıktan dolayı değil, (sadece) Allah adına onlardan (bir şey) ister. Onlar da ona vermezler (engel olurlar). Derken bir adam onların arkasından geri kalır ve ona gizlice verir. Verdiğini sadece Allah ve verdiği kişi bilir. (Diğeri) Bir topluluk geceleri yol alırlar; nihayet uyku onlara (her şeye) denk olacak (kadar) sevimli geldiğinde konaklarlar ve başlarını (yastığa) koyarlar. Onlardan biri kalkar; Bana yalvarır (iltica eder) ve ayetlerimi okur. (Diğeri) Bir adam bir müfrezede (seriyye) bulunur; düşmanla karşılaşır ve (arkadaşları) hezimete uğrarlar. O ise öldürülünceye veya kendisine fetih (zafer) verilinceye kadar göğsüyle (düşmana) yönelir. Allah'ın buğzettiği üç kişiye gelince: Zina eden yaşlı, kibirli fakir ve zalim zengin." Bize Mahmûd b. Gaylân anlattı; dedi ki: Bize Nadr b. Şümeyl anlattı; Şu'be'den; bunun benzerini (rivayet etti). (Ebû Îsâ der ki: Bu hadis sahihtir. Şeybân da Mansûr'dan bunun benzerini rivayet etmiştir. Bu, Ebû Bekr b. Ayyâş'ın hadisinden daha sahihtir.)