2622. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ، قَالَ كَانَ أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرَوْنَ شَيْئًا مِنَ الأَعْمَالِ تَرْكُهُ كُفْرٌ غَيْرَ الصَّلاَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ أَبَا مُصْعَبٍ الْمَدَنِيَّ يَقُولُ مَنْ قَالَ الإِيمَانُ قَوْلٌ يُسْتَتَابُ فَإِنْ تَابَ وَإِلاَّ ضُرِبَتْ عُنُقُهُ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Bişr b. el-Mufaddal anlattı; Cerîrî'den; Abdullah b. Şakîk el-Ukaylî'den; dedi ki: "Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabı, namazdan başka amellerden herhangi birinin terkini küfür olarak görmezlerdi." (Ebû Îsâ der ki: Ebû Mus'ab el-Medenî'yi şöyle derken işittim: "Kim imanın (sadece) söz olduğunu söylerse, tövbeye davet edilir. Eğer tövbe ederse (ne ala), yoksa boynu vurulur.")