2850. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ جَالَسْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَ مِنْ مِائَةِ مَرَّةٍ فَكَانَ أَصْحَابُهُ يَتَنَاشَدُونَ الشِّعْرَ وَيَتَذَاكَرُونَ أَشْيَاءَ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَهُوَ سَاكِتٌ فَرُبَّمَا تَبَسَّمَ مَعَهُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ زُهَيْرٌ عَنْ سِمَاكٍ أَيْضًا .
Bize Ali b. Hucr anlattı, bize Şerik haber verdi, o Simâk’tan, o Câbir b. Semure’den şöyle dediğini nakletti: “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ile yüz kereden fazla oturdum. Ashâbı birbirlerine şiir okurlar ve Cahiliye işlerinden bazı şeyleri anarlardı. O ise susar, bazen de onlarla birlikte gülümserdi.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu, hasen sahih bir hadistir. Züheyr de bunu Simâk’tan rivayet etmiştir.