2911. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خُنَيْسٍ، عَنْ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا أَذِنَ اللَّهُ لِعَبْدٍ فِي شَيْءٍ أَفْضَلَ مِنْ رَكْعَتَيْنِ يُصَلِّيهِمَا وَإِنَّ الْبِرَّ لَيُذَرُّ عَلَى رَأْسِ الْعَبْدِ مَا دَامَ فِي صَلاَتِهِ وَمَا تَقَرَّبَ الْعِبَادُ إِلَى اللَّهِ بِمِثْلِ مَا خَرَجَ مِنْهُ " . قَالَ أَبُو النَّضْرِ يَعْنِي الْقُرْآنَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَبَكْرُ بْنُ خُنَيْسٍ قَدْ تَكَلَّمَ فِيهِ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَتَرَكَهُ فِي آخِرِ أَمْرِهِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْطَاةَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلٌ
Bize Ahmed b. Menî' anlattı. Dedi ki: Bize Ebu'n-Nadr anlattı. Dedi ki: Bize Bekr b. Huneys, Leys b. Ebî Süleym'den, o Zeyd b. Ertâh'tan, o da Ebû Ümâme'den naklen anlattı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Allah bir kula, kıldığı iki rekat (namaz)dan daha faziletli bir şey için izin vermemiştir (dinlememiştir). Şüphesiz iyilik (birr), namazında olduğu sürece kulun başı üzerine saçılır. Kullar, Allah'a, O'ndan çıkan şeyin -Ebu'n-Nadr 'yani Kur'an'ın' dedi- benzeri (bir şey) ile yaklaştıkları gibi yaklaşmamışlardır." Ebû Îsâ dedi ki: Bu garib bir hadistir. Bunu sadece bu vecihten biliyoruz. Bekr b. Huneys hakkında İbnü'l-Mübârek konuşmuş (tenkit etmiş) ve işinin (hayatının) sonunda onu terk etmiştir. Bu hadis Zeyd b. Ertâh'tan, o Cübeyr b. Nüfeyr'den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den mürsel olarak da rivayet edilmiştir.