3002. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ يَوْمَ أُحُدٍ وَشُجَّ وَجْهُهُ شَجَّةً فِي جَبْهَتِهِ حَتَّى سَالَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ " كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ فَعَلُوا هَذَا بِنَبِيِّهِمْ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ " . فَنَزَلَتْ : ( لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ ) إِلَى آخِرِهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Ahmed b. Menî' anlattı, bize Hüşeym anlattı, bize Humeyd haber verdi, Enes'ten naklen. (Şöyle dedi): Uhud günü Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in dişlerinden biri (rubâiye dişi) kırılmış ve yüzünde, alnında bir yarık açılmıştı. Öyle ki kan yüzüne akıyordu. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "Kendilerini Allah'a davet ederken Nebilerine bunu yapan bir kavim nasıl iflah olur?" Bunun üzerine: (Bu işten sana bir şey yoktur. Allah ya onların tövbesini kabul eder ya da onlara azap eder...) (Âl-i İmrân 3:128) ayeti sonuna kadar indi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.