3010. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ كَثِيرٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ طَلْحَةَ بْنَ خِرَاشٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " يَا جَابِرُ مَا لِي أَرَاكَ مُنْكَسِرًا " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتُشْهِدَ أَبِي قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ وَتَرَكَ عِيَالاً وَدَيْنًا . قَالَ " أَفَلاَ أُبَشِّرُكَ بِمَا لَقِيَ اللَّهُ بِهِ أَبَاكَ " . قَالَ قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا كَلَّمَ اللَّهُ أَحَدًا قَطُّ إِلاَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ وَأَحْيَا أَبَاكَ فَكَلَّمَهُ كِفَاحًا فَقَالَ يَا عَبْدِي تَمَنَّ عَلَىَّ أُعْطِكَ . قَالَ يَا رَبِّ تُحْيِينِي فَأُقْتَلَ فِيكَ ثَانِيةً . قَالَ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّهُ قَدْ سَبَقَ مِنِّي أَنَّهُمْ إِلَيْهَا لاَ يُرْجَعُونَ " . قَالَ وَأُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : (وَلَاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ) الآيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ وَرَوَاهُ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ كِبَارِ أَهْلِ الْحَدِيثِ هَكَذَا عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ . وَقَدْ رَوَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرٍ شَيْئًا مِنْ هَذَا .
Bize Yahyâ b. Habîb b. Arabî anlattı. Bize Mûsâ b. İbrâhîm b. Kesîr el-Ensârî anlattı. (O) Talha b. Hırâş’tan işittiğini, (o da) Câbir b. Abdullah’tan işittiğini söyledi. (Câbir) şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem benimle karşılaştı ve bana dedi ki: "Ey Câbir! Seni neden böyle üzgün görüyorum?" Dedim ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Babam Uhud günü şehit edildi; geride bakıma muhtaç aile ve borç bıraktı." Buyurdu ki: "Allah'ın babanı ne ile karşıladığını sana müjdeleyeyim mi?" Dedim ki: "Evet, ey Allah'ın Resûlü!" Buyurdu ki: "Allah hiç kimseyle perde arkasından başka türlü konuşmamıştır. Ancak babanı diriltti ve onunla yüz yüze (aracısız) konuştu. Buyurdu ki: 'Ey kulum! Benden dile (ne dilersen), sana vereyim.' (Baban) dedi ki: 'Ey Rabbim! Beni dirilt ki senin yolunda ikinci kez öldürüleyim.' Rab azze ve celle buyurdu ki: 'Benim katımda, onların oraya (dünyaya) bir daha dönmeyecekleri hükmü verilmiştir.'" (Resûlullah) dedi ki: "Ve şu ayet indi: (Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma...) (Âl-i İmrân 3:169)." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis bu veçhiyle hasen gariptir. Biz bunu sadece Mûsâ b. İbrâhîm’in hadisinden biliyoruz. Ali b. Abdullah b. el-Medînî ve hadis ehlinden birçok büyük âlim bunu Mûsâ b. İbrâhîm’den bu şekilde rivayet etmiştir. Abdullah b. Muhammed b. Akîl de Câbir’den buna benzer bir şey rivayet etmiştir.