3084. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ وَجِيءَ بِالأُسَارَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَقُولُونَ فِي هَؤُلاَءِ الأُسَارَى " . فَذَكَرَ فِي الْحَدِيثِ قِصَّةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَنْفَلِتَنَّ مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلاَّ بِفِدَاءٍ أَوْ ضَرْبِ عُنُقٍ " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ سُهَيْلَ بْنَ بَيْضَاءَ فَإِنِّي قَدْ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ الإِسْلاَمَ . قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَمَا رَأَيْتُنِي فِي يَوْمٍ أَخْوَفَ أَنْ تَقَعَ عَلَىَّ حِجَارَةٌ مِنَ السَّمَاءِ مِنِّي فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ قَالَ حَتَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ سُهَيْلَ ابْنَ بَيْضَاءَ " . قَالَ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ بِقَوْلِ عُمَرَ : ( مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ ) إِلَى آخِرِ الآيَاتِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ .
Bize Hennâd anlattı. Bize Ebû Muâviye, A'meş'ten, o Amr b. Mürre'den, o Ebû Ubeyde b. Abdullah'tan, o da Abdullah b. Mes'ûd'dan naklederek anlattı: Bedir günü esirler getirildiğinde Resûlullah (s.a.v.): "Bu esirler hakkında ne dersiniz?" buyurdu. (Ravi) hadiste (uzunca) bir kıssa zikretti. Sonunda Resûlullah (s.a.v.): "Onlardan hiçbiri fidye vermeden veya boynu vurulmadan kurtulmasın," buyurdu. Abdullah b. Mes'ûd dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Süheyl b. Beydâ hariç. Çünkü ben onun İslam'dan bahsettiğini (Müslüman olduğunu) işittim," dedim. Resûlullah (s.a.v.) sustu. O gün gökten üzerime bir taş düşmesinden korktuğum kadar hiçbir gün korkmamıştım. Nihayet Resûlullah (s.a.v.): "Süheyl b. Beydâ hariç," buyurdu. (Ravi) dedi ki: Bunun üzerine Ömer'in sözüne uygun olarak şu ayetler indi: "{ Yeryüzünde ağır basıp zafer kazanıncaya kadar, hiçbir peygambere esir sahibi olmak yaraşmaz... }" (el-Enfâl 8:67) ayetin sonuna kadar. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir. Ebû Ubeyde b. Abdullah, babasından (hadis) işitmemiştir.