3173. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ الْمَعْنَى، وَاحِدٌ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ سُمِعَ عِنْدَ وَجْهِهِ كَدَوِيِّ النَّحْلِ فَأُنْزِلَ عَلَيْهِ يَوْمًا فَمَكَثْنَا سَاعَةً فَسُرِّيَ عَنْهُ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ " اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلاَ تَنْقُصْنَا وَأَكْرِمْنَا وَلاَ تُهِنَّا وَأَعْطِنَا وَلاَ تَحْرِمْنَا وَآثِرْنَا وَلاَ تُؤْثِرْ عَلَيْنَا وَأَرْضِنَا وَارْضَ عَنَّا " . ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم " أُنْزِلَ عَلَىَّ عَشْرُ آيَاتٍ مَنْ أَقَامَهُنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ " . ثُمَّ قَرَأَ : ( قدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ) حَتَّى خَتَمَ عَشْرَ آيَاتٍ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَصَحُّ مِنَ الْحَدِيثِ الأَوَّلِ سَمِعْتُ إِسْحَاقَ بْنَ مَنْصُورٍ، يَقُولُ رَوَى أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، هَذَا الْحَدِيثَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَنْ سَمِعَ مِنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، قَدِيمًا فَإِنَّهُمْ إِنَّمَا يَذْكُرُونَ فِيهِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ وَبَعْضُهُمْ لاَ يَذْكُرُ فِيهِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ وَمَنْ ذَكَرَ فِيهِ يُونُسَ بْنَ يَزِيدَ فَهُوَ أَصَحُّ وَكَانَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ رُبَّمَا ذَكَرَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ يُونُسَ بْنَ يَزِيدَ وَرُبَّمَا لَمْ يَذْكُرْهُ وَإِذَا لَمْ يَذْكُرْ فِيهِ يُونُسَ فَهُوَ مُرْسَلٌ .
Bize Yahya b. Musa, Abd b. Humeyd ve birden çok kişi -manası bir olmak üzere- anlattılar. Dediler ki bize Abdurrezzak anlattı, Yunus b. Süleym'den, o Zühri'den, o Urve b. Zübeyr'den, o da Abdurrahman b. Abd el-Kari'den naklettiğine göre o şöyle dedi: Ömer b. Hattab (r.a.)'ı şöyle derken işittim: "Nebi (s.a.v.)'e vahiy indiği zaman yüzünün yanında arı uğultusu gibi bir ses işitilirdi. Bir gün ona vahiy indirildi. Bir saat (bir süre) bekledik. Sonra (vahiy hali) ondan açılınca kıbleye yöneldi, ellerini kaldırdı ve şöyle dua etti: 'Allah'ım! Bizi artır, eksiltme. Bize ikram et, alçaltma. Bize ver, mahrum etme. Bizi tercih et (üstün tut), üzerimize (kimseyi) tercih etme. Bizden razı ol ve bizi razı et.' Sonra (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Bana on ayet indirildi. Kim bunları (hakkıyla) ikame ederse Cennete girer.' Sonra on ayeti tamamlayıncaya kadar 'Müminler muhakkak kurtuluşa ermiştir...' (Mü'minûn 23:1-10) ayetlerini okudu." Bize Muhammed b. Eban anlattı, bize Abdurrezzak anlattı, Yunus b. Süleym'den, o Yunus b. Yezid'den, o Zühri'den bu isnadla manaca benzerini rivayet etti. Ebu İsa dedi ki: Bu (ikinci) hadis, birinci hadisten daha sahihtir. İshak b. Mansur'u şöyle derken işittim: Ahmed b. Hanbel, Ali b. el-Medini ve İshak b. İbrahim; bu hadisi Abdurrezzak'tan, o Yunus b. Süleym'den, o Yunus b. Yezid'den, o da Zühri'den rivayet etmişlerdir. Ebu İsa dedi ki: Abdurrezzak'tan eskiden (ilminin başlarında) işitenler, bu hadiste Yunus b. Yezid'i zikretmektedirler. Bazıları ise (raviler arasında) Yunus b. Yezid'i zikretmemektedir. Kim onun içinde Yunus b. Yezid'i zikrederse o daha sahihtir. Abdurrezzak bazen bu hadiste Yunus b. Yezid'i zikreder bazen de zikretmezdi. Eğer onda Yunus'u zikretmezse hadis mürsel olur.