3232. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى، قَالَ عَبْدٌ هُوَ ابْنُ عَبَّادٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرِضَ أَبُو طَالِبٍ فَجَاءَتْهُ قُرَيْشٌ وَجَاءَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَ أَبِي طَالِبٍ مَجْلِسُ رَجُلٍ فَقَامَ أَبُو جَهْلٍ كَىْ يَمْنَعَهُ وَشَكَوْهُ إِلَى أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي مَا تُرِيدُ مِنْ قَوْمِكَ قَالَ " إِنِّي أُرِيدُ مِنْهُمْ كَلِمَةً وَاحِدَةً تَدِينُ لَهُمْ بِهَا الْعَرَبُ وَتُؤَدِّي إِلَيْهِمُ الْعَجَمُ الْجِزْيَةَ " . قَالَ كَلِمَةً وَاحِدَةً قَالَ " كَلِمَةً وَاحِدَةً " . قَالَ " يَا عَمِّ قُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . فَقَالُوا: إِلَهًا وَاحِدًا؟ ( ما سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الآخِرَةِ إِنْ هَذَا إِلاَّ اخْتِلاَقٌ ) قَالَ فَنَزَلَ فِيهِمُ الْقُرْآنُ : (ص* وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ * بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ) إِلَى قَوْلِهِ : (ما سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الآخِرَةِ إِنْ هَذَا إِلاَّ اخْتِلاَقٌ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، نَحْوَ هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ يَحْيَى بْنُ عُمَارَةَ حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، نَحْوَهُ عَنِ الأَعْمَشِ، .
Bize Mahmûd b. Gaylân ve Abd b. Humeyd -mana birdir- anlattılar. Dediler ki: Bize Ebû Ahmed anlattı. Bize Süfyân, A'meş'ten, o Yahyâ'dan (Abd dedi ki: o İbn Abbâd'dır), o Saîd b. Cübeyr'den, o da İbn Abbâs'tan naklederek şöyle dedi: Ebû Tâlib hastalandı. Kureyş (ileri gelenleri) ona geldi. Nebi (s.a.v.) de geldi. Ebû Tâlib'in yanında bir adamlık oturacak yer vardı. Ebû Cehil kalkıp (Oraya oturarak) ona engel olmak istedi. Onlar Ebû Tâlib'e (Nebi'yi) şikayet ettiler. Ebû Tâlib: "Ey kardeşimin oğlu! Kavminden ne istiyorsun?" dedi. (Resûlullah): "Ben onlardan bir tek kelime istiyorum ki, Araplar o kelime sayesinde onlara boyun eğsin, Arap olmayanlar (Acemler) de onlara cizye ödesin" buyurdu. (Ebû Tâlib): "Bir tek kelime mi?" dedi. (Resûlullah): "Bir tek kelime" buyurdu ve: "Ey amca! Lâ ilâhe illallah, deyin" dedi. Bunun üzerine onlar: "Tek bir ilah mı? Biz bunu son dinde işitmedik, bu ancak bir uydurmadır" dediler. (Ravi) dedi ki: Bunun üzerine onlar hakkında Kur'an indi: "Sâd. O şanlı, şerefli Kur'an'a andolsun ki..." ayetinden "Biz bunu son dinde işitmedik, bu ancak bir uydurmadır" (Sâd: 1-7) ayetine kadar. Tirmizî dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.