3381. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْعُو بِدُعَاءٍ إِلاَّ آتَاهُ اللَّهُ مَا سَأَلَ أَوْ كَفَّ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهُ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ " . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ .
Bize Kuteybe anlattı, bize İbn Lehîa anlattı, Ebu'z-Zübeyr'den, o Câbir'den nakletti. Dedi ki: Resûlullah'ı (s.a.v.) şöyle buyururken işittim: "Hiçbir kimse yoktur ki bir dua etsin de Allah ona dilediğini vermesin veya ondan o dua (kadar) bir kötülüğü gidermesin; yeter ki günah (işlemek) veya akrabalık bağlarını koparmak için dua etmiş olmasın." Bu konuda Ebû Saîd ve Ubâde b. es-Sâmit'ten de rivayet vardır.