3436. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيُّ الْمَدَنِيُّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْفَضْلِ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَهَمَّهُ الأَمْرُ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ " . وَإِذَا اجْتَهَدَ فِي الدُّعَاءِ قَالَ " يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Bize Ebû Seleme Yahyâ b. Muğîre el-Mahzûmî el-Medenî ve birçok kişi anlattı. (Dediler ki): Bize İbn Ebî Füdeyk anlattı, İbrahim b. Fadl'dan, o Makbûrî'den, o da Ebû Hureyre'den (r.a.) nakletti: Nebi'yi (s.a.v.) bir iş üzdüğü (kederlendirdiği) zaman başını göğe kaldırırdı ve: "Sübhânallâhi'l-azîm" (Yüce Allah'ı tesbih ederim) derdi. Duada gayret gösterdiği (ısrarla dua ettiği) zaman ise: "Yâ Hayyu Yâ Kayyûm" (Ey Hayy ve Kayyûm olan Allah'ım) derdi. (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen gariptir.