3545. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا رِبْعِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىَّ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ ثُمَّ انْسَلَخَ قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ أَدْرَكَ عِنْدَهُ أَبَوَاهُ الْكِبَرَ فَلَمْ يُدْخِلاَهُ الْجَنَّةَ " . قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَأَظُنُّهُ قَالَ أَوْ أَحَدُهُمَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَنَسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَرِبْعِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ أَخُو إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ وَهُوَ ثِقَةٌ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ . وَيُرْوَى عَنْ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالَ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرَّةً فِي الْمَجْلِسِ أَجْزَأَ عَنْهُ مَا كَانَ فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ .
Ahmed b. İbrahim ed-Devrakî bize anlattı; Rib’î b. İbrahim bize anlattı; Abdurrahman b. İshak’tan; Saîd b. Ebi Said el-Makburî’den; Ebû Hureyre’den nakledildiğine göre Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Yanında anıldığım halde bana salât getirmeyen kişinin burnu sürtülsün. Ramazan ayına girip de bağışlanmadan bu ayı çıkaran kişinin burnu sürtülsün. Yanında anne babası yaşlanıp da (onlara iyilik ederek) kendisini cennete sokamadıkları kişinin burnu sürtülsün.” Abdurrahman dedi ki: Sanıyorum (şeyhim) “veya onlardan biri” dedi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Câbir ve Enes’ten de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis bu vecihten hasen gariptir. Rib’î b. İbrahim, İsmail b. İbrahim’in kardeşidir, sika biridir ve o İbn Uleyye’dir. Bazı ilim ehlinden şöyle rivayet edilmiştir: Kişi bir mecliste Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem)’e bir defa salât getirdiğinde, o meclisteki (diğer anılmalar) için bu yeterli olur.