3558. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ رِفَاعَةَ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَامَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ بَكَى فَقَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الأَوَّلِ عَلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ بَكَى فَقَالَ " سَلُوا اللَّهَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فَإِنَّ أَحَدًا لَمْ يُعْطَ بَعْدَ الْيَقِينِ خَيْرًا مِنَ الْعَافِيَةِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه .
Muhammed b. Beşşâr bize anlattı; Ebû Âmir el-Akadî bize anlattı; Züheyr (ki o İbn Muhammed’dir) bize anlattı; Abdullah b. Muhammed b. Akîl’den; Muâz b. Rifâa ona haber vermiş; babasından; dedi ki: Ebû Bekir es-Sıddîk minbere çıktı, sonra ağladı ve şöyle dedi: “Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) ilk sene minbere çıktı, sonra ağladı ve şöyle buyurdu: ‘Allah’tan af ve afiyet dileyin. Çünkü hiç kimseye yakînden sonra afiyetten daha hayırlı bir şey verilmemiştir.’” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis Ebû Bekir (radıyallahu anh) rivayeti olarak bu vecihten hasen gariptir.