3603. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ شِبْرًا اقْتَرَبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا اقْتَرَبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُرْوَى عَنِ الأَعْمَشِ فِي تَفْسِيرِ هَذَا الْحَدِيثِ مَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا يَعْنِي بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَهَكَذَا فَسَّرَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا الْحَدِيثَ . قَالُوا إِنَّمَا مَعْنَاهُ يَقُولُ إِذَا تَقَرَّبَ إِلَىَّ الْعَبْدُ بِطَاعَتِي وَمَا أَمَرْتُ أُسْرِعُ إِلَيْهِ بِمَغْفِرَتِي وَرَحْمَتِي . وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّهُ قَالَ فِي هَذِهِ الآيَةِ : ( فاذكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ ) قَالَ اذْكُرُونِي بِطَاعَتِي أَذْكُرْكُمْ بِمَغْفِرَتِي . حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَمْرُو بْنُ هَاشِمٍ الرَّمْلِيُّ عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ بِهَذَا .
Ebû Kureyb bize anlattı; İbn Nümeyr ve Ebû Muâviye bize anlattı; A’meş’ten; Ebû Sâlih’ten; Ebû Hureyre’den nakledildiğine göre Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Allah (azze ve celle) buyurur ki: ‘Ben kulumun benim hakkımdaki zannı üzereyim (kulum Beni nasıl tanırsa ona öyle muamele ederim). O Beni zikrettiği zaman Ben onunla beraberim. Eğer o Beni kendi içinde (gizlice) zikrederse, Ben de onu kendi Zâtımda (gizlice) zikrederim. Eğer o Beni bir topluluk içinde zikrederse, Ben de onu onlardan daha hayırlı bir topluluk içinde zikrederim. Eğer o Bana bir karış yaklaşırsa, Ben ona bir arşın yaklaşırım. Eğer o Bana bir arşın yaklaşırsa, Ben ona bir kulaç yaklaşırım. Eğer o Bana yürüyerek gelirse, Ben ona koşarak gelirim.’” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. A’meş’ten bu hadisin tefsiri hakkında şöyle rivayet edilmiştir: “Kim Bana bir karış yaklaşırsa Ben ona bir arşın yaklaşırım” sözü, mağfiret ve rahmetle yaklaşırım demektir. Bazı ilim ehli de bu hadisi böyle tefsir etmişler ve şöyle demişlerdir: “Bunun manası şudur: Kul bana itaatimle ve emrettiğim şeylerle yaklaşırsa, Ben ona mağfiretim ve rahmetimle süratle icabet ederim.” Saîd b. Cübeyr’den (Fezkürûnî ezkürküm) “Beni zikredin ki Ben de sizi zikredeyim” ayeti hakkında şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Beni itaatimle zikredin ki, Ben de sizi mağfiretimle zikredeyim.” Abd b. Humeyd bize anlattı; Hasan b. Mûsâ ve Amr b. Hâşim er-Remlî bize anlattı; İbn Lehîa’dan; Atâ b. Yesâr’dan; Saîd b. Cübeyr’den bu manada rivayet edilmiştir.