3602. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي وَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْهُمْ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Ebû Kureyb bize anlattı; Ebû Muâviye bize anlattı; A’meş’ten; Ebû Sâlih’ten; Ebû Hureyre’den nakledildiğine göre Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Her peygamberin kabul edilen (özel) bir duası vardır. Ben ise duamı ümmetim için şefaat olarak (kıyamet gününe) sakladım. O (şefaatim), inşallah onlardan Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmadan ölen kimseye ulaşacaktır.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.