3660. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " إِنَّ عَبْدًا خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا مَا شَاءَ وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَدَيْنَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَعَجِبْنَا فَقَالَ النَّاسُ انْظُرُوا إِلَى هَذَا الشَّيْخِ يُخْبِرُ رَسُولُ اللَّهِ عَنْ عَبْدٍ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا مَا شَاءَ وَبَيْنَ مَا عِنْدَ اللَّهِ وَهُوَ يَقُولُ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هُوَ الْمُخَيَّرَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ هُوَ أَعْلَمَنَا بِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَمَنِّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي صُحْبَتِهِ وَمَالِهِ أَبُو بَكْرٍ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الإِسْلاَمِ لاَ تَبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ خَوْخَةٌ إِلاَّ خَوْخَةُ أَبِي بَكْرٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Ahmed b. el-Hasan anlattı; dedi ki: Bize Abdullah b. Mesleme, Malik b. Enes'ten, o Ebu'n-Nadr'dan, o Ubeyd b. Huneyn'den, o da Ebu Said el-Hudri'den naklederek haber verdi. (Ebu Said) dedi ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) minbere oturdu ve şöyle buyurdu: “Bir kul ki, Allah onu, dünya ziynetinden dilediğini ona vermesi ile kendi katındakiler arasında muhayyer bıraktı; o ise Allah'ın katındakini seçti.” Bunun üzerine Ebu Bekir: “Analarımız babalarımız sana feda olsun ey Allah'ın Resûlü!” dedi. (Ebu Said) dedi ki: Biz (onun bu sözüne) şaşırdık. İnsanlar: “Şu yaşlı adama bakın! Resûlullah, Allah'ın, dünya ziynetinden dilediğini vermesi ile kendi katındakiler arasında muhayyer bıraktığı bir kuldan haber veriyor; o ise 'Analarımız babalarımız sana feda olsun' diyor” dediler. (Ebu Said) dedi ki: Meğer muhayyer bırakılan bizzat Resûlullah imiş; Ebu Bekir de onu (durumunu) en iyi bilenimiz imiş. Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İnsanlar içinde, sohbetinde ve malında bana karşı en cömert (ve fedakar) olanı Ebu Bekir'dir. Eğer (Rabbimden başkasını) dost edinecek olsaydım, Ebu Bekir'i dost edinirdim. Fakat (aramızdaki) İslam kardeşliğidir. Mescitte (mescide açılan) hiçbir kapı (veya pencere) kalmasın, hepsi kapatılsın; ancak Ebu Bekir'in kapısı müstesna.” Ebu İsa dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.