3729. Hadis
حَدَّثَنَا خَلَّادُ بْنُ أَسْلَمَ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا عَوْفٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ هِنْدٍ الْجَمَلِيِّ قَالَ: قَالَ عَلِيٌّ: كُنْتُ إِذَا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَانِي وَإِذَا سَكَتُّ ابْتَدَأَنِي. قَالَ أَبُو عِيسَى: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Bize Hallâd b. Eslem el-Bağdadî anlattı; (dedi ki): Bize Nadr b. Şumeyl anlattı; (dedi ki): Bize Avf, Abdullah b. Amr b. Hind el-Cemelî'den naklederek haber verdi. (Abdullah) dedi ki: Ali şöyle dedi: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem)'den (bir şey) istediğimde bana verirdi. Sustuğumda ise (vermeye) kendiliğinden başlardı. Ebu İsa dedi ki: Bu hadis bu vecihle hasen gariptir.