3758. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمُطَّلِبِ بْنُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، أَنَّ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، دَخَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُغْضَبًا وَأَنَا عِنْدَهُ فَقَالَ " مَا أَغْضَبَكَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا وَلِقُرَيْشٍ إِذَا تَلاَقَوْا بَيْنَهُمْ تَلاَقَوْا بِوُجُوهٍ مُبْشَرَةٍ وَإِذَا لَقُونَا لَقُونَا بِغَيْرِ ذَلِكَ . قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَدْخُلُ قَلْبَ رَجُلٍ الإِيمَانُ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ " . ثُمَّ قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ آذَى عَمِّي فَقَدْ آذَانِي فَإِنَّمَا عَمُّ الرَّجُلِ صِنْوُ أَبِيهِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Ebû Avâne anlattı; Yezîd b. Ebî Ziyâd'dan; Abdullah b. el-Hâris'ten; dedi ki: Bana Abdülmuttalib b. Rebîa b. el-Hâris b. Abdülmuttalib anlattı: Abbâs b. Abdülmuttalib, öfkeli bir hâlde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına girdi; ben de onun yanındaydım. "Seni ne öfkelendirdi?" buyurdu. "Ey Allah'ın Resûlü! Bizimle Kureyş'in arası nedir ki, kendi aralarında karşılaştıklarında güler yüzle karşılaşıyorlar, bizimle karşılaştıklarında ise başka türlü karşılaşıyorlar?" dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem yüzü kızarıncaya kadar öfkelendi, sonra şöyle buyurdu: "Nefsim elinde olana yemin ederim ki, Allah ve Resûlü için sizi sevmedikçe bir adamın kalbine iman girmez." Sonra şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Kim amcama eziyet ederse bana eziyet etmiş olur. Çünkü kişinin amcası babasının eşidir." Bu hadis hasen sahihtir.