3820. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو الأَزْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنْذُ أَسْلَمْتُ وَلاَ رَآنِي إِلاَّ ضَحِكَ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Ahmed b. Menî' anlattı; dedi ki: Bize Muaviye b. Amr el-Ezdî anlattı; dedi ki: Bize Zâide anlattı, Beyan'dan, o Kays b. Ebi Hazim'den, o Cerîr b. Abdullah'tan, dedi ki: Müslüman olduğumdan beri Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) beni (huzuruna girmekten) hiç engellemedi ve beni görüp de gülmediği (yüzüme gülümsemediği) hiç olmadı. Bu hadis hasen sahihtir.