3826. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِسْحَاقَ الْجَوْهَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُؤَمَّلِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى فِي بَيْتِ الزُّبَيْرِ مِصْبَاحًا فَقَالَ " يَا عَائِشَةُ مَا أُرَى أَسْمَاءَ إِلاَّ قَدْ نَفِسَتْ فَلاَ تُسَمُّوهُ حَتَّى أُسَمِّيَهُ " . فَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ وَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ بِيَدِهِ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Bize Abdullah b. İshak el-Cevherî anlattı; dedi ki: Bize Ebu Âsım anlattı, Abdullah b. el-Müemmel'den, o İbn Ebi Müleyke'den, o Aişe'den, dedi ki: Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem) Zübeyr'in evinde bir kandil (ışık) gördü ve: “Ey Aişe! Sanırım Esma doğum yaptı. Ben isim koyuncaya kadar ona isim vermeyin” buyurdu. Sonra ona Abdullah ismini verdi ve bizzat kendi eliyle bir hurma ile tahnik yaptı (hurmayı çiğneyip bebeğin damağına sürdü). Bu hadis hasen gariptir.