3893. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَثْمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ، عَنْ هَاشِمِ بْنِ هَاشِمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ وَهْبِ بْنِ زَمْعَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَا فَاطِمَةَ عَامَ الْفَتْحِ فَنَاجَاهَا فَبَكَتْ ثُمَّ حَدَّثَهَا فَضَحِكَتْ قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا عَنْ بُكَائِهَا وَضَحِكِهَا . قَالَتْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ يَمُوتُ فَبَكَيْتُ ثُمَّ أَخْبَرَنِي أَنِّي سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِلاَّ مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ فَضَحِكْتُ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı. Dedi ki: Bize Muhammed b. Hâlid b. Asme, Mûsâ b. Yakub ez-Zem'î'den, o Hâşim b. Hâşim'den, o Abdullah b. Vehb b. Zem'a'dan naklen anlattı. Ona da Ümmü Seleme haber vermiş ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) Fetih yılında Fâtıma'yı çağırdı ve ona gizlice bir şeyler konuştu. Fâtıma ağladı. Sonra onunla (tekrar) konuştu, Fâtıma güldü. Dedi ki: Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) vefat edince ona ağlamasını ve gülmesini sordum. Dedi ki: "Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) bana öleceğini haber verdi, ben de ağladım. Sonra bana, İmran kızı Meryem hariç cennet ehli kadınlarının hanımefendisi (seyyidesi) olduğumu haber verdi, ben de güldüm." Bu hadis bu vecihten hasen gariptir.