Oruç Kitabı

Et-Tirmizi · Sünen-i Tirmizi (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

704. Hadis

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، بِنَحْوِهِ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ قَدْرُ قِرَاءَةِ خَمْسِينَ آيَةً ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ اسْتَحَبُّوا تَأْخِيرَ السُّحُورِ ‏.‏

Bize Hennâd anlattı; dedi ki: Bize Vekî’ anlattı; Hişâm’dan; benzerini (rivayet etti). Ancak o şöyle dedi: “Elli ayet okuma miktarı (kadar).” Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Huzeyfe’den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Zeyd b. Sâbit hadisi hasen sahih bir hadistir. Şâfiî, Ahmed ve İshâk bu görüştedirler; sahuru geciktirmeyi müstehab görmüşlerdir.