713. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كُنَّا نُسَافِرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمِنَّا الصَّائِمُ وَمِنَّا الْمُفْطِرُ فَلاَ يَجِدُ الْمُفْطِرُ عَلَى الصَّائِمِ وَلاَ الصَّائِمُ عَلَى الْمُفْطِرِ فَكَانُوا يَرَوْنَ أَنَّهُ مَنْ وَجَدَ قُوَّةً فَصَامَ فَحَسَنٌ وَمَنْ وَجَدَ ضَعْفًا فَأَفْطَرَ فَحَسَنٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Nasr b. Ali anlattı; dedi ki: Bize Yezîd b. Zürey’ anlattı; dedi ki: Bize el-Cüreyrî anlattı. (H) Yine dedi ki: Bize Süfyân b. Vekî’ anlattı; dedi ki: Bize Abdulah’lâ b. Abdulah’lâ anlattı; el-Cüreyrî’den; Ebû Nadre’den; Ebû Saîd el-Hudrî’den rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte sefere çıkardık. İçimizden oruç tutan da olurdu, iftar eden de olurdu. Ne iftar eden oruç tutanı kınardı, ne de oruç tutan iftar edeni kınardı. Onlar; kim kendinde güç bulur da oruç tutarsa bunun güzel olduğunu, kim de zayıflık hisseder de iftar ederse bunun da güzel olduğunu düşünürlerdi.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.