729. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُ وَيُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ وَكَانَ أَمْلَكَكُمْ لإِرْبِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو مَيْسَرَةَ اسْمُهُ عَمْرُو بْنُ شُرَحْبِيلَ . وَمَعْنَى لإِرْبِهِ لِنَفْسِهِ .
Bize Hennâd anlattı; dedi ki: Bize Ebû Muâviye anlattı; A’meş’ten; İbrâhîm’den; Alkame ve Esved’den; Âişe’den rivayet ettiğine göre şöyle demiştir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem oruçlu iken (eşlerini) öper ve mübaşerette bulunurdu. (Ancak) o, aranızda nefsine en çok hakim olanınızdı.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Meysere’nin adı Amr b. Şurahbîl’dir. “İrbihî” sözünün manası “nefsine (hakim olması)” demektir.