804. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ الْمَدَنِيُّ، قِرَاءَةً عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ أَدْنَى إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . هَكَذَا رَوَاهُ غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ . وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ . وَالصَّحِيحُ عَنْ عُرْوَةَ وَعَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ .
Bize Ebû Mus'ab el-Medenî, Mâlik b. Enes’ten okuyarak anlattı; (Mâlik) İbn Şihâb’dan, o Urve ve Amre’den, onlar da Âişe’den (naklederek) şöyle dediğini (haber verdi): "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem itikâfta olduğu zaman başını bana yaklaştırırdı, ben de onu tarardım. İnsani ihtiyacı (tuvalet) dışında eve girmezdi." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Birden çok kimse bunu Mâlik’ten, o İbn Şihâb’dan, o Urve ve Amre’den, onlar da Âişe’den bu şekilde rivayet etmişlerdir. Bazıları ise Mâlik’ten, o İbn Şihâb’dan, o Urve’den, o Amre’den, o da Âişe’den (naklederek) rivayet etmiştir. Sahih olan; (İbn Şihâb’ın hem) Urve hem de Amre’den, (onların da) Âişe’den (naklettikleri)dir.