819. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُ أَحَدًا رَوَاهُ غَيْرَ عَبْدِ السَّلاَمِ بْنِ حَرْبٍ . وَهُوَ الَّذِي يَسْتَحِبُّهُ أَهْلُ الْعِلْمِ أَنْ يُحْرِمَ الرَّجُلُ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; dedi ki: Bize Abdüsselâm b. Harb, Husayf’tan, o Saîd b. Cübeyr’den, o da İbn Abbâs’tan anlattı ki: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namazın arkasından (namazdan sonra) telbiye getirip ihrama girdi." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen gariptir. Bunu Abdüsselâm b. Harb dışında rivayet eden kimseyi bilmiyoruz. İlim ehlinin müstehab gördüğü de budur; kişinin namazın arkasından ihrama girmesidir.