873. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِي وَهُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ فَرَجَعَ إِلَىَّ وَهُوَ حَزِينٌ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ " إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ فَعَلْتُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ أَتْعَبْتُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı; dedi ki: Bize Vekî’ anlattı; İsmâîl b. Abdülmelik’ten; İbn Ebî Müleyke’den; Âişe’den; dedi ki: "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem yanımdan sevinçli ve gönlü hoş bir halde çıktı fakat üzgün olarak bana döndü. Ona (bunun sebebini) sordum. Şöyle buyurdu: 'Ben Kâbe’ye girdim; keşke bunu yapmasaydım. Benden sonra ümmetime zorluk çıkarmış olmaktan korkuyorum.'" Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.