895. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَفَاضَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَإِنَّمَا كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَنْتَظِرُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ يُفِيضُونَ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Ebû Hâlid el-Ahmer anlattı; dedi ki: A’meş’ten, o Hakem’den, o Miksem’den, o da İbn Abbâs’tan (naklen) rivayet edildiğine göre: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem güneş doğmadan önce (Müzdelife’den) ayrıldı (ifâza yaptı). Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Ömer’den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: İbn Abbâs hadisi hasen sahihtir. Cahiliye ehli güneş doğuncaya kadar bekler, sonra ayrılırlardı.