Hac Kitabı

Et-Tirmizi · Sünen-i Tirmizi (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

959. Hadis

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يُزَاحِمُ عَلَى الرُّكْنَيْنِ زِحَامًا مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ ‏.‏ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّكَ تُزَاحِمُ عَلَى الرُّكْنَيْنِ زِحَامًا مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُزَاحِمُ عَلَيْهِ ‏.‏ فَقَالَ إِنْ أَفْعَلْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ مَسْحَهُمَا كَفَّارَةٌ لِلْخَطَايَا ‏"‏ ‏.‏ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ طَافَ بِهَذَا الْبَيْتِ أُسْبُوعًا فَأَحْصَاهُ كَانَ كَعِتْقِ رَقَبَةٍ ‏"‏ ‏.‏ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَضَعُ قَدَمًا وَلاَ يَرْفَعُ أُخْرَى إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً وَكَتَبَ لَهُ بِهَا حَسَنَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنِ ابْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ نَحْوَهُ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِيهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏

Bize Kuteybe anlattı; (dedi ki:) Bize Cerîr anlattı; Atâ b. Sâib’den, o İbn Ubeyd b. Umeyr’den, o da babasından (naklederek) dedi ki: İbn Ömer, iki rükne (Hacerü'l-Esved ve Rükn-i Yemânî'ye ulaşmak için) öyle bir izdiham yapıyordu (kalabalığa giriyordu) ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından hiçbirinin böyle yaptığını görmemiştim. Dedim ki: "Ey Ebû Abdurrahmân! Sen iki rükün üzerinde öyle bir izdiham yapıyorsun ki, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından kimsenin onun üzerinde böyle izdiham yaptığını görmedim." (İbn Ömer) dedi ki: "Eğer böyle yapıyorsam, şüphesiz ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle derken işittim: 'O ikisini mesh etmek (dokunmak), hatalara kefarettir.' Ve O'nu şöyle derken işittim: 'Kim bu Beyt'i yedi defa tavaf eder ve onu (şartlarına uygun olarak) sayarsa (tamamlarsa), bir köle azat etmiş gibi olur.' Ve O'nu şöyle derken işittim: '(Tavaf eden) bir ayağını koyup diğerini kaldırmaz ki, Allah onunla (o adımla) kendisinden bir hatayı silmesin ve onunla kendisine bir hasene (sevap) yazmasın.'" Ebû Îsâ dedi ki: Hammâd b. Zeyd, Atâ b. Sâib’den, o İbn Ubeyd b. Umeyr’den, o da İbn Ömer’den bunun benzerini rivayet etti. Onda "babasından" diye zikretmedi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir.