27. Ayet
يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُۗ
(Allah, şöyle der:) “Ey huzur içinde olan nefis!”
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُۗ
(Allah, şöyle der:) “Ey huzur içinde olan nefis!”
Ey iyideniyiye inanmış, şüpheden kurtulmuş can.
Sen hoşnutsun Tanrıdan, Tanrı da, senden hoşnut olaraktan
O halde Ey nefs-i mutmainne (kâmil iman ve sâlih amelle huzura ermiş olan nefis)!
Ey mutma’în olan nefs (ey mü’min)
27, 28, 29, 30. Ey huzura kavuşmuş insan! Sen O'ndan hoşnut, O da senden hoşnut olarak Rabbine dön. (Seçkin) kullarım arasına katıl ve cennetime gir!
Ey doygunluğa ermiş kişi,
Ey o rabbına muti' olan nefsi mut'meinne
Ey, Rabbine, itaat edip huzura eren nefis!
27-30. (Ve o gün, Allah, cennetlik olan mü’min kimseye hitaben şöyle buyurur:) “Ey mutmain olan nefis! Sen O’ndan (Allah’ın verdiği bütün mükâfatlardan) razı, O da senden razı olarak Rabbine (O’nun manevi huzuruna) dön. (Razı olduğum sâlih) kullarımın arasına katıl ve gir cennetime.
(Mü’min, müstakim ve mücahit kimselere ise:) Ey mutmain (tatmin bulmuş ve huzura kavuşmuş) nefis! (Mutlu ve kutlu kişi,)
“Ey mutmain nefs!¹
iy can dölenici! ya'nį ḥaķķa.
Ey itmi'nâne ermiş ruuh,
(Allah, mü'min kuluna ise:) “Ey nefs-i mutmainne (kâmil bir îman sâhibi olarak huzûra ermiş olan nefis)!”
(O gün dürüst ve erdemlilere şöyle denilecek:) ‘’Ey (kâmil iman ve salih amelle) gönlü huzura ermiş kişi!”*
Ey Allah’a kulluk etmekte nefsini ikna etmiş ve bunda tam bir karara varmış nefis!
Ey güvenliğe kavuşan kişi!
Mü/minlere şöyle denecek: «— Ey emîn ve mutma/in olan nefis!
(Mü’min kuluna hitaben), “Ey huzur içinde olan nefis!¹³
Ey mutmain (itminana ermiş) nefis!
Ey tertemiz, korku ve kedere kapılmayan, huzura kavuşan insan!
Ey imanın huzuruna kavuşmuş insan!
“Ey gönlü vahiyle, Allah’a kullukla huzura ermiş kişi!”
Ey Mutmain Nefis / Huzura Ermiş Kişi!
Ey huzurlu nefis der bir ses!
Ey huzura eren insan!
Ey huzura kavuşan nefis (insan)!
(O gün Allah cennetliklere): “Ey, Rabbine itaat edip huzura eren kişi!”
[Ama dürüst ve erdemlilere,] “Ey iç huzuruna ermiş olan insanoğlu!” [diye seslenecek Allah,]
Ey dünya ile tatmin olmaya çalışan kişi! 10/7, 57/20
Sen de, ey sorumluluklarını yerine getirerek, samimiyetini isbat ederek huzura eren kişi!
(İMDİ) ey mutmain kişi![⁵⁷²⁴]
Ey mutmain olan nefs!
(İman edip, sâlih ameller işleyen kullara gelince onlar) Ey nefs-i mutmainne, (nefsânî kirlerinden arınıp, huzura kavuşan kul)
Ey huzûra eren nefis!
-Ey huzura ermiş can!
Eyidile: Yā nefs‐i muṭma’inneh,
27, 28, 29, 30. Ey gönül huzuruna ermiş ruh! Sen Rabbinden razı, O senden razı olarak dön Rabbine! Sen de katıl has kullarımın içine, gir cennetime!
Ey huzura eren nefis!
(Vefât iderken mü'minlere) "Ey emîn ve mutma'în olan nefs: "
Ey içi rahat olan kişi[*]!
Ey huzura kavuşmuş can!
Ey huzura ermiş olan nefis!(4)
Ey sükûna kavuşmuş benlik!
Ey mutmain (tatmin bulmuş) nefis,
(Sonra Allah, mümin kimseye şöyle buyurur): “- Ey (imanda sebat gösteren, Allah'ı anmakla huzura kavuşan) itaatkâr nefis!
İşte ey mutmain olmuş nefis!
Ey doyuma ulaşmış nefis!