وَقيل لعمر ﵁: اخْفِضْ شَيْئا
Ömer radıyallâhu anh'a da: "[Sesini] biraz alçalt" denildi.
وَأخرج ابْن أبي حَاتِم عَن الرّبيع بن أنس ﵁ قَالَ: كَانَ أَبُو بكر ﵁ إِذا صلى من اللَّيْل خفض صَوته جدا وَكَانَ عمر ﵁ إِذا صلى رفع صَوته جدا
İbn Ebî Hâtim, Rebî' b. Enes radıyallâhu anh'tan nakletti: O şöyle dedi: "Ebû Bekir radıyallâhu anh geceleyin namaz kıldığı zaman sesini çok alçaltırdı. Ömer radıyallâhu anh ise namaz kıldığı zaman sesini çok yükseltirdi."
فَقَالَ عمر ﵁: يَا أَبَا بكر لَو رفعت من صَوْتك شَيْئا
Ömer radıyallâhu anh: "Ey Ebû Bekir! Sesini biraz yükseltsen!" dedi.
وَقَالَ أَبُو بكر ﵁: يَا عمر لَو خفضت من صَوْتك شَيْئا
Ebû Bekir radıyallâhu anh da: "Ey Ömer! Sesini biraz alçaltsan!" dedi.
فَأتيَا رَسُول الله ﷺ فَأَخْبَرَاهُ بأمرهما فَأنْزل الله {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} الْآيَة
Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip durumlarını ona haber verdiler. Allah da {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma...” ayetini indirdi.
فَأرْسل النَّبِي ﷺ إِلَيْهِمَا فَقَالَ: يَا أَبَا بكر ارْفَعْ من صَوْتك شَيْئا
Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ikisine haber gönderip: "Ey Ebû Bekir! Sesini biraz yükselt" buyurdu.
وَقَالَ لعمر ﵁: اخْفِضْ من صَوْتك شَيْئا
Ömer radıyallâhu anh'a da: "Sesini biraz alçalt" buyurdu.
وَأخرج سعيد بن مَنْصُور وَابْن أبي شيبَة فِي المُصَنّف وَالْبُخَارِيّ وَمُسلم وَأَبُو دَاوُد فِي النَّاسِخ وَالْبَزَّار والنحاس وَابْن نصر وَابْن مرْدَوَيْه وَالْبَيْهَقِيّ فِي سنَنه عَن عَائِشَة ﵂ قَالَت: إِنَّمَا نزلت هَذِه الْآيَة {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} فِي الدُّعَاء
Saîd b. Mansûr, el-Musannef'te İbn Ebî Şeybe, Buhârî, Müslim, en-Nâsih'te Ebû Dâvûd, Bezzâr, Nehhas, İbn Nasr, İbn Merdeveyh ve es-Sünen'inde Beyhakî, Âişe radıyallâhu anhâ'dan naklettiler: O şöyle dedi: "Bu {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma” ayeti ancak dua hakkında inmiştir."
وَأخرج ابْن جرير وَالْحَاكِم وَعَن عَائِشَة ﵂ قَالَت: نزلت هَذِه الْآيَة فِي التَّشَهُّد {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا}
İbn Cerîr ve Hâkim, Âişe radıyallâhu anhâ'dan naklettiler: O şöyle dedi: "Bu {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma” ayeti teşehhüd hakkında inmiştir."
وَأخرج ابْن جرير وَابْن الْمُنْذر وَابْن أبي حَاتِم وَابْن مرْدَوَيْه عَن عَائِشَة ﵂ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك} قَالَ: نزلت فِي الْمَسْأَلَة وَالدُّعَاء
İbn Cerîr, İbnu'l-Münzir, İbn Ebî Hâtim ve İbn Merdeveyh, Âişe radıyallâhu anhâ'dan naklettiler: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme” buyruğu hakkında şöyle dedi: "[Bu ayet] isteme ve dua hakkında inmiştir."
وَأخرج مُحَمَّد بن نصر وَابْن مرْدَوَيْه عَن أبي هُرَيْرَة ﵁ قَالَ: كَانَ رَسُول الله ﷺ إِذا صلى عِنْد الْبَيْت رفع صَوته بِالدُّعَاءِ وآذاه الْمُشْركُونَ فَنزل {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا}
Muhammed b. Nasr ve İbn Merdeveyh, Ebû Hureyre radıyallâhu anh'tan naklettiler: O şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Beytullah'ın yanında namaz kıldığı zaman dua ederken sesini yükseltirdi; müşrikler de ona eziyet ederlerdi. Bunun üzerine {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma” [ayeti] indi."
وَأخرج سعيد بن مَنْصُور وَالْبُخَارِيّ فِي تَارِيخه وَابْن الْمُنْذر وَابْن مرْدَوَيْه عَن دراج أبي السَّمْح: أَن شَيخا من الْأَنْصَار من أَصْحَاب رَسُول الله ﷺ حَدثهُ أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} إِنَّمَا نزلت فِي الدُّعَاء لَا ترفع صَوْتك فِي دعائك فَتذكر ذنوبك فَتسمع مِنْك فتعير بهَا
Saîd b. Mansûr, Târîh'inde Buhârî, İbnu'l-Münzir ve İbn Merdeveyh, Derrâc Ebü's-Semh'ten naklettiler: Ensardan Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından yaşlı bir kimse ona, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğunu rivayet etti: "{وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma” [ayeti] ancak dua hakkında inmiştir; duanda sesini yükseltme ki günahlarını zikredip de senden işitilmesin ve bununla ayıplanmayasın."
وَأخرج ابْن أبي شيبَة وَابْن منيع وَابْن جرير وَمُحَمّد بن نصر وَابْن الْمُنْذر وَابْن مرْدَوَيْه عَن ابْن عَبَّاس ﵄ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك} قَالَ: نزلت فِي الدُّعَاء كَانُوا يجهرون بِالدُّعَاءِ: اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي
İbn Ebî Şeybe, İbn Menî', İbn Cerîr, Muhammed b. Nasr, İbnu'l-Münzir ve İbn Merdeveyh, İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan naklettiler: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme” buyruğu hakkında şöyle dedi: "Dua hakkında indi; onlar: 'Allah'ım bana merhamet et!' diyerek yüksek sesle dua ediyorlardı."
فَلَمَّا نزلت أمروا أَنى لَا يخافتوا وَلَا يجهروا
[Bu ayet] indiğinde ne büsbütün kısmamaları ne de pek yükseltmemeleri kendilerine emredildi.
وَأخرج ابْن أبي شيبَة فِي المُصَنّف وَابْن جرير وَابْن الْمُنْذر عَن عبد الله بن شَدَّاد ﵁ قَالَ: كَانَ أَعْرَاب من بني تَمِيم إِذا سلم النَّبِي ﷺ قَالُوا: اللَّهُمَّ ارزقنا إبِلا وَولدا
el-Musannef'te İbn Ebî Şeybe, İbn Cerîr ve İbnu'l-Münzir, Abdullah b. Şeddâd radıyallâhu anh'tan naklettiler: O şöyle dedi: "Benî Temîm'den bedeviler, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem selam verdiği zaman: 'Allah'ım, bize deve ve çocuk rızıklandır' derlerdi."
فَنزلت هَذِه الْآيَة {وَلَا تجْهر بصلاتك}
Bunun üzerine bu {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme” ayeti indi.
وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن مُجَاهِد ﵁ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك} قَالَ: ذَلِك فِي الدُّعَاء وَالْمَسْأَلَة
İbn Ebî Şeybe, Mücâhid radıyallâhu anh'tan nakletti: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme” buyruğu hakkında şöyle dedi: "Bu, dua ve isteme hakkındadır."
وَأخرج ابْن أبي حَاتِم وَالطَّبَرَانِيّ عَن ابْن عَبَّاس ﵄ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك} وَلَا تصلِّ مراياة النَّاس {وَلَا تخَافت بهَا} قَالَ: لَا تدعها مَخَافَة النَّاس
İbn Ebî Hâtim ve Taberânî, İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan naklettiler: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme”; insanlara gösteriş için kılma, {وَلَا تخَافت بهَا} “onu büsbütün de kısma” [buyruğu hakkında]: "İnsanların korkusundan onu terk etme" dedi.
وَأخرج ابْن عَسَاكِر عَن الْحسن ﵁ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} قَالَ: لَا تُصلِّها رِيَاء وَلَا تدعها حَيَاء
İbn Asâkir, Hasan radıyallâhu anh'tan nakletti: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma” buyruğu hakkında: "Onu gösteriş olsun diye kılma, utandığın için de terk etme" dedi.
وَأخرج ابْن أبي حَاتِم عَن ابْن عَبَّاس ﵄ فِي قَوْله: {وَلَا تجْهر بصلاتك} لَا تجعلها كلهَا جَهرا {وَلَا تخَافت بهَا} قَالَ: لَا تجْعَل كلهَا سرا
İbn Ebî Hâtim, İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan nakletti: O, {وَلَا تجْهر بصلاتك} “Namazında sesini pek yükseltme”; hepsini açıktan yapma, {وَلَا تخَافت بهَا} “onu büsbütün de kısma” [buyruğu hakkında]: "Hepsini gizli de yapma" dedi.
وَأخرج ابْن أبي دَاوُد فِي الْمَصَاحِف عَن أبي رزين ﵁ قَالَ: فِي قِرَاءَة عبد الله بن عمر {وَلَا تخَافت} بصوتك وَلَا تعال بِهِ
el-Mesâhif'te İbn Ebî Dâvûd, Ebû Rezîn radıyallâhu anh'tan nakletti: O şöyle dedi: "Abdullah b. Ömer'in kıraatinde: '{وَلَا تخَافت} sesini büsbütün kısma ve onu pek yükseltme' [şeklindedir]."
وَأخرج ابْن أبي شيبَة وَابْن جرير عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: لم يُخَافت من أسمع أُذُنَيْهِ
İbn Ebî Şeybe ve İbn Cerîr, İbn Mes'ûd'dan naklettiler: O şöyle dedi: "Kendi kulaklarına işittiren kimse sesini büsbütün kısmış sayılmaz."
وَأخرج ابْن أبي شيبَة وَابْن جرير وَابْن أبي حَاتِم عَن مطرف بن عبد الله بن الشخير قَالَ: الْعلم خير من الْعَمَل وَخير الْأُمُور أوسطها والحسنة بَين تِلْكَ السيئتين وَذَلِكَ لِأَن الله تَعَالَى يَقُول: {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا وابتغ بَين ذَلِك سَبِيلا}
İbn Ebî Şeybe, İbn Cerîr ve İbn Ebî Hâtim, Mutarrif b. Abdillâh b. eş-Şıhhîr'den naklettiler: O şöyle dedi: "İlim amelden hayırlıdır; işlerin en hayırlısı orta olanıdır; iyilik de o iki kötülüğün arasındadır. Zira Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: {وَلَا تجْهر بصلاتك وَلَا تخَافت بهَا وابتغ بَين ذَلِك سَبِيلا} “Namazında sesini pek yükseltme, onu büsbütün de kısma; bunun arasında bir yol tut.”"
وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن أبي قلَابَة قَالَ: خير الْأُمُور أوسطها
İbn Ebî Şeybe, Ebû Kılâbe'den nakletti: O: "İşlerin en hayırlısı orta olanıdır" dedi.
الْآيَة ١١١
111. Ayet
أخرج ابْن جرير وَابْن أبي حَاتِم عَن مُحَمَّد بن كَعْب الْقرظِيّ ﵁ قَالَ: إِن الْيَهُود وَالنَّصَارَى قَالُوا (اتخذا الله ولدا) (الْبَقَرَة آيَة ١١٦) وَقَالَت الْعَرَب: لبيْك لَا شريك لَك إِلَّا شَرِيكا هُوَ لَك تملكه وَمَا ملك
İbn Cerîr ve İbn Ebî Hâtim, Muhammed b. Kâ'b el-Kurazî radıyallâhu anh'tan naklettiler: O şöyle dedi: "Yahudiler ve Hristiyanlar: 'Allah çocuk edindi' dediler (el-Bakara 116. ayet). Araplar da: 'Lebbeyk, senin hiçbir ortağın yoktur; ancak senin sahip olduğun ve onun sahip olduğu şeylere de sahip olduğun ortak müstesnadır' dediler."
وَقَالَ الصابئون وَالْمَجُوس: لَوْلَا أَوْلِيَاء الله لذل فَأنْزل الله هَذِه الْآيَة {وَقل الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا}
"Sâbiîler ve Mecûsîler ise: 'Allah'ın dostları olmasaydı mutlaka zelil olurdu' dediler. Bunun üzerine Allah bu {وَقل الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} “Ve de ki: Hamd, çocuk edinmeyen Allah'a mahsustur...” ayetini indirdi."
وَأخرج ابْن أبي شيبَة وَابْن جرير وَابْن الْمُنْذر وَابْن أبي حَاتِم عَن مُجَاهِد ﵁ فِي قَوْله: {وَلم يكن لَهُ ولي من الذل} قَالَ: لم يخف أحدا وَلم يبتغ نصر أحد
İbn Ebî Şeybe, İbn Cerîr, İbnu'l-Münzir ve İbn Ebî Hâtim, Mücâhid radıyallâhu anh'tan naklettiler: O, {وَلم يكن لَهُ ولي من الذل} “...ve düşkünlükten ötürü bir yardımcıya da ihtiyacı olmayan...” buyruğu hakkında: "O, hiç kimseden korkmamış ve hiç kimsenin yardımını aramamıştır" dedi.
وَأخرج ابْن أبي حَاتِم عَن مُحَمَّد بن كَعْب فِي قَوْله: {وَكبره تَكْبِيرا} قَالَ: كبره أَنْت يَا مُحَمَّد على مَا يَقُولُونَ تَكْبِيرا
İbn Ebî Hâtim, Muhammed b. Kâ'b'dan nakletti: O, {وَكبره تَكْبِيرا} “...ve O'nu gereği gibi tekbir et (yücelt).” buyruğu hakkında: "Onların söylediklerine karşı sen O'nu layıkıyla yücelt, ey Muhammed!" dedi.
وَأخرج أَحْمد وَالطَّبَرَانِيّ عَن معَاذ بن أنس ﵁ قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ: آيَة الْعِزّ: {وَقل الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} الْآيَة كلهَا
Ahmed ve Taberânî, Muâz b. Enes radıyallâhu anh'tan naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "İzzet ayeti, {وَقل الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} “Ve de ki: Hamd, çocuk edinmeyen Allah'a mahsustur...” ayetinin tamamıdır."
وَأخرج أَبُو يعلى وَابْن السّني عَن أبي هُرَيْرَة ﵁ قَالَ: خرجت أَنا وَرَسُول الله ﷺ ويدي فِي يَده فَأتى على رجل رث الْهَيْئَة فَقَالَ: أَي فلَان مَا بلغ بك مَا أرى قَالَ: السقم والضر
Ebû Ya'lâ ve İbnü's-Sünnî, Ebû Hureyre radıyallâhu anh'tan naklettiler: O şöyle dedi: "Ben ve Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, elim onun elinde olduğu halde çıktık. Kılık kıyafeti pejmürde bir adama rastladı ve: 'Ey filan! Seni gördüğüm bu hale getiren nedir?' buyurdu. Adam: 'Hastalık ve darlık' dedi."
قَالَ: أَلا أعلمك كَلِمَات تذْهب عَنْك السقم والضر
[Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem]: "Sana, senden hastalığı ve darlığı giderecek birtakım kelimeler öğreteyim mi?" buyurdu.
قل: توكلت على الْحَيّ الَّذِي لَا يَمُوت و {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا}
"Şöyle de: 'Ölmeyen diriye tevekkül ettim ve {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا} “Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı bulunmayan, düşkünlükten ötürü bir yardımcıya da ihtiyacı olmayan Allah'a mahsustur ve O'nu gereği gibi tekbir et (yücelt).”'"
فَأتى عَلَيْهِ رَسُول الله ﷺ وَقد حسنت حَالَته فَقَالَ: مَهيم فَقَالَ: لم أزل أَقُول الْكَلِمَات الَّتِي علمتني
Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem durumu düzelmiş olduğu halde ona uğradı ve: "Ne haber?" buyurdu. O: "Bana öğrettiğin kelimeleri söylemeye devam ettim" dedi.
وَأخرج ابْن أبي الدُّنْيَا فِي كتاب الْفرج وَالْبَيْهَقِيّ فِي الْأَسْمَاء وَالصِّفَات عَن إِسْمَاعِيل بن أبي فديك رَضِي اله عَنهُ قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ: مَا كربني أَمر إِلَّا تمثل لي جِبْرِيل ﵇ فَقَالَ: يَا مُحَمَّد قل توكلت على الْحَيّ الَّذِي لَا يَمُوت و {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك} الْآيَة
Kitâbü'l-Ferec'de İbn Ebî'd-Dünyâ ve el-Esmâ ve's-Sıfât'ta Beyhakî, İsmâil b. Ebî Füdeyk radıyallâhu anh'tan naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Başıma ne zaman sıkıntılı bir iş gelse Cebrâîl aleyhisselâm bana temessül eder ve şöyle derdi: 'Ey Muhammed! Ölmeyen diriye tevekkül ettim ve {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك} “Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı bulunmayan...” ayetini [sonuna kadar] söyle.'"
وَأخرج ابْن جرير عَن قَتَادَة ﵁ قَالَ: ذكر لنا أَن نَبِي الله ﷺ كَانَ يعلم أَهله هَذِه الْآيَة {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} إِلَى آخرهَا
İbn Cerîr, Katâde radıyallâhu anh'tan nakletti: O şöyle dedi: "Bize anlatıldığına göre Allah'ın Peygamberi sallallâhu aleyhi ve sellem bu {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} “Hamd, çocuk edinmeyen Allah'a mahsustur...” ayetini sonuna kadar ailesine öğretirdi;"
الصَّغِير من أَهله وَالْكَبِير
Ailesinden küçüğe de büyüğe de [öğretirdi].
وَأخرج عبد الرَّزَّاق فِي المُصَنّف عَن عبد الْكَرِيم بن أبي أُميَّة قَالَ: كَانَ رَسُول الله ﷺ يعلم الْغُلَام من بني هَاشم إِذا أفْصح سبع سنوات {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا}
el-Musannef'te Abdürrezzâk, Abdülkerîm b. Ebî Ümeyye'den nakletti: O şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Benî Hâşim'den olan çocuk konuşmaya başladığında yedi yaşındayken ona {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا} “Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı bulunmayan, düşkünlükten ötürü bir yardımcıya da ihtiyacı olmayan Allah'a mahsustur ve O'nu gereği gibi tekbir et (yücelt).” ayetini öğretirdi."
وَأخرج ابْن أبي شيبَة من طَرِيق عبد الْكَرِيم عَن عَمْرو بن شُعَيْب ﵁ قَالَ: كَانَ الْغُلَام إِذا أفْصح من بني عبد الْمطلب علمه النَّبِي ﷺ هَذِه الْآيَة سبع مَرَّات {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} الْآيَة
İbn Ebî Şeybe, Abdülkerîm tarikinden, Amr b. Şuayb radıyallâhu anh'tan nakletti: O şöyle dedi: "Benî Abdilmuttalib'den bir çocuk konuşmaya başladığı zaman Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem ona bu {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا} “Hamd, çocuk edinmeyen Allah'a mahsustur...” ayetini yedi defa öğretirdi."
وَأخرجه ابْن السّني فِي عمل الْيَوْم وَاللَّيْلَة من طَرِيق عَمْرو بن شُعَيْب عَن أَبِيه عَن جده
İbnü's-Sünnî bunu Amelü'l-Yevm ve'l-Leyle'de Amr b. Şuayb'dan, o da babasından, o da dedesinden nakletti.
وَأخرج ابْن السّني والديلمي عَن فَاطِمَة بنت رَسُول الله ﷺ ﵂: أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ لَهَا: إِذا أخذت مضجعك فَقولِي: الْحَمد لله الْكَافِي
İbnü's-Sünnî ve Deylemî, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kızı Fâtıma radıyallâhu anhâ'dan naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona şöyle buyurdu: "Yatağına girdiğin zaman şöyle de: 'Kâfi gelen Allah'a hamdolsun.
سُبْحَانَ الله الْأَعْلَى
En yüce olan Allah'ı tesbih ederim.
حسبي الله وَكفى مَا شَاءَ الله
Allah bana yeter ve kâfidir. Allah'ın dilediği olur,
قضى سمع الله لمن دَعَا لَيْسَ من الله ملْجأ وَلَا وَرَاء الله ملتجأ
hükmettiğini yapar. Allah dua edeni işitir. Allah'tan kaçıp sığınılacak [başka] bir yer yoktur, Allah'ın gerisinde sığınılacak bir sığınak da yoktur.
توكلت على رَبِّي وربكم
Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz olan Allah'a tevekkül ettim.
مَا من دَابَّة إِلَّا هُوَ آخذ بناصيتها
Hiçbir canlı yoktur ki O, onun perçeminden tutmuş olmasın.
إِن رَبِّي على صِرَاط مُسْتَقِيم {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا} من يَقُولهَا عِنْد مَنَامه ثمَّ ينَام وسط الشَّيَاطِين والهوام فَلَا تضره
Şüphesiz Rabbim dosdoğru bir yol üzeredir. {الْحَمد لله الَّذِي لم يتَّخذ ولدا وَلم يكن لَهُ شريك فِي الْملك وَلم يكن لَهُ ولي من الذل وَكبره تَكْبِيرا} “Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı bulunmayan, düşkünlükten ötürü bir yardımcıya da ihtiyacı olmayan Allah'a mahsustur ve O'nu gereği gibi tekbir et (yücelt).”' Kim bunu uykusu esnasında söyler de sonra şeytanların ve haşerelerin ortasında uyursa onlar ona zarar vermez."
وَأخرج ابْن جرير عَن ابْن عَبَّاس ﵄ قَالَ: إِن الوراة كلهَا فِي خمس عشرَة آيَة من بني إِسْرَائِيل ثمَّ تَلا {وَلَا تجْعَل مَعَ الله إِلَهًا آخر} وَالله أعلم
İbn Cerîr, İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan nakletti: O şöyle dedi: "Tevrat'ın tamamı İsrâiloğulları [kıssasındaki/suresindeki] on beş ayettedir." Sonra: {وَلَا تجْعَل مَعَ الله إِلَهًا آخر} “Allah ile beraber başka bir ilah edinme...” [ayetini] okudu. Allah en iyisini bilir.