قَالَ: فَكَانَ يقرؤهما كل يَوْم وكل لَيْلَة سوى جزئه
[Ravi] dedi ki: «O, günlük virdi dışında her gün ve her gece bu ikisini okurdu.»
وَأخرج أَبُو ذَر فِي فضائله عَن سعيد بن أبي هِلَال قَالَ: بَلغنِي أَنه لَيْسَ من عبد يقْرَأ الْبَقَرَة وَآل عمرَان فِي رَكْعَة قبل أَن يسْجد ثمَّ يسْأَل الله شَيْئا الا أعطَاهُ
Ebû Zerr'in Fedâil'inde Saîd b. Ebî Hilâl'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Bana ulaştı ki, secde etmeden önce bir rekâtta Bakara ve Âl-i İmrân'ı okuyup sonra Allah'tan bir şey isteyen hiçbir kul yoktur ki [Allah] ona [istediğini] vermiş olmasın.»
وَأخرج أَحْمد وَمُسلم وَالتِّرْمِذِيّ عَن أبي هُرَيْرَة أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: لَا تجْعَلُوا بُيُوتكُمْ مَقَابِر الشَّيْطَان ينفر من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة
Ahmed, Müslim ve Tirmizî'nin Ebû Hüreyre'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Evlerinizi kabirlere çevirmeyiniz! Şüphesiz şeytan, içinde Bakara Suresi okunan evden kaçar.»
وَلَفظ التِّرْمِذِيّ: وَإِن الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة لَا يدْخلهُ الشَّيْطَان
Tirmizî'nin lafzı [şöyledir]: «İçinde Bakara Suresi okunan eve şeytan girmez.»
وَأخرج أَبُو عبيد وَالنَّسَائِيّ وَابْن الضريس وَمُحَمّد بن نصر فِي كتاب الصَّلَاة عَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ صلوا فِي بُيُوتكُمْ ولاتجعلوا قبورا وزينوا أَصْوَاتكُم بِالْقُرْآنِ فَإِن الشَّيْطَان ينفر من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة
Ebû Ubeyd, Nesâî, İbnü'd-Durays ve Kitâbü's-Salât'ta Muhammed b. Nasr'ın Ebû Hüreyre'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Evlerinizde namaz kılın, onları kabirlere çevirmeyin ve seslerinizi Kur'an ile süsleyin. Çünkü şeytan, içinde Bakara Suresi okunan evden kaçar.»
وَأخرج أَبُو عبيد عَن أنس قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ إِن الشَّيْطَان يخرج من الْبَيْت إِذا سمع سُورَة الْبَقَرَة تقْرَأ فِيهِ
Ebû Ubeyd'in Enes'ten rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Şeytan, içinde Bakara Suresi'nin okunduğunu işittiğinde evden çıkar.»
وَأخرج ابْن عدي فِي الْكَامِل وَابْن عَسَاكِر فِي تَارِيخه عَن أبي الدَّرْدَاء سَمِعت رَسُول الله ﷺ يَقُول: تعلمُوا الْقُرْآن فوالذي نَفسِي بِيَدِهِ - إِن الشَّيْطَان ليخرج من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة
İbn Adiy'in el-Kâmil'de ve İbn Asâkir'in Târîh'inde Ebü'd-Derdâ'dan rivayet ettiğine göre [Ebü'd-Derdâ] şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: «Kur'an'ı öğrenin; canım elinde olan [Allah]'a yemin olsun ki şeytan, içinde Bakara Suresi okunan evden muhakkak çıkar.»
وَأخرج الطَّبَرَانِيّ بِسَنَد ضَعِيف عَن عبد الله بن مُغفل قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة لايدخله الشَّيْطَان تِلْكَ اللَّيْلَة
Taberânî'nin zayıf bir senetle Abdullah b. Muğaffel'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «İçinde Bakara Suresi okunan eve şeytan o gece girmez.»
وَأخرج ابْن الضريس وَالنَّسَائِيّ وَابْن الْأَنْبَارِي فِي الْمَصَاحِف وَالطَّبَرَانِيّ فِي الْأَوْسَط وَالصَّغِير وَابْن مرْدَوَيْه وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الإِيمان بِسَنَد ضَعِيف عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ لَا ألقين أحدم يضع إِحْدَى رجلَيْهِ على الْأُخْرَى ثمَّ يتعنى ويدع أَن يقْرَأ سُورَة الْبَقَرَة فَإِن الشَّيْطَان ينفر من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة
İbnü'd-Durays, Nesâî, el-Mesâhif'te İbnü'l-Enbârî, el-Evsat ve es-Sağîr'de Taberânî, İbn Merdûye ve Şuabü'l-Îmân'da zayıf bir senetle Beyhakī'nin İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Sakın sizden birinizi bir ayağını diğerinin üzerine atmış, terennüm edip Bakara Suresi'ni okumayı terk etmiş olarak bulmayayım! Çünkü şeytan, içinde Bakara Suresi okunan evden kaçar.»
وَأخرج الدَّارمِيّ وَمُحَمّد بن نصر وَابْن الضريس وَالطَّبَرَانِيّ وَالْحَاكِم وَصَححهُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: إِن لكل شَيْء سناما وسنام الْقُرْآن الْبَقَرَة
Dârimî, Muhammed b. Nasr, İbnü'd-Durays, Taberânî, sahih olduğunu belirterek Hâkim ve Şuab'da Beyhakī'nin İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Her şeyin bir zirvesi vardır; Kur'an'ın zirvesi de Bakara'dır.
وَإِن الشَّيْطَان إِذا سمع سُورَة الْبَقَرَة نفر من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ وَله ضريط
Şüphesiz şeytan Bakara Suresi'ni işittiğinde, yellenerek okunduğu evden kaçar.»
وَأخرج أَبُو يعلى وَابْن حبَان وَالطَّبَرَانِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن سهل بن سعد السَّاعِدِيّ قَالَ قَالَ رَسُول الله صلى الله عليهوسلم إِن لكل شَيْء سناما وسنام الْقُرْآن سُورَة الْبَقَرَة من قَرَأَهَا فِي بَيته نَهَارا لم يدْخلهُ الشَّيْطَان ثَلَاث لَيَال
Ebû Ya'lâ, İbn Hibbân, Taberânî ve Şuab'da Beyhakī'nin Sehl b. Sa'd es-Sâidî'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Her şeyin bir zirvesi vardır; Kur'an'ın zirvesi de Bakara Suresi'dir. Kim onu evinde gündüz okursa, şeytan o eve üç gece giremez.
وَأخرج وَكِيع والحرث بن أبي أُسَامَة وَمُحَمّد بن نصر وَابْن الضريس بِسَنَد صَحِيح عَن الْحسن قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ أفضل الْقُرْآن سُورَة الْبَقَرَة وَأعظم آيَة فِيهِ آيَة الْكُرْسِيّ
Vekî', el-Hâris b. Ebî Üsâme, Muhammed b. Nasr ve İbnü'd-Durays'ın sahih bir senetle Hasan['dan rivayet ettiğine göre] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Kur'an'ın en faziletlisi Bakara Suresi'dir; onun içindeki en büyük ayet de Âyetü'l-Kürsî'dir.
وَإِن الشَّيْطَان ليفر من ابيت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة
Şüphesiz şeytan, içinde Bakara Suresi okunan evden kaçar.»
وَأخرج سعيد بن مَنْصُور وَالتِّرْمِذِيّ وَمُحَمّد بن نصر وَابْن الْمُنْذر وَالْحَاكِم وَصَححهُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ إِن لكل شَيْء سناما وَإِن سَنَام الْقُرْآن الْبَقَرَة وفيهَا آيَة هِيَ سيدة آي الْقُرْآن آيَة الْكُرْسِيّ لَا تقْرَأ فِي بَيت فِيهِ شَيْطَان إِلَّا خرج مِنْهُ
Saîd b. Mansûr, Tirmizî, Muhammed b. Nasr, İbnü'l-Münzir, sahih olduğunu belirterek Hâkim ve Şuab'da Beyhakī'nin Ebû Hüreyre'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Her şeyin bir zirvesi vardır, Kur'an'ın zirvesi de Bakara'dır. Onda Kur'an ayetlerinin efendisi olan bir ayet vardır ki o da Âyetü'l-Kürsî'dir. İçinde şeytan bulunan bir evde okunursa o [şeytan] oradan mutlaka çıkar.»
وَأخرج البُخَارِيّ فِي تَارِيخه عَن السَّائِب بن حباب
Buhârî'nin Târîh'inde Sâib b. Habbâb'dan rivayet ettiğine göre
وَيُقَال لَهُ صُحْبَة قَالَ: الْبَقَرَة سَنَام الْقُرْآن
-ki onun sahabî olduğu söylenir- o şöyle demiştir: «Bakara, Kur'an'ın zirvesidir.»
وَأخرج الديلمي عَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ السُّورَة الَّتِي يذكر فِيهَا الْبَقَرَة فسطاط الْقُرْآن فَتَعَلَّمُوهَا فَإِن تعلمهَا بركَة وَتركهَا حسرة وَلَا تستطيعها البطلة
Deylemî'nin Ebû Saîd el-Hudrî'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «İçinde sığırın (el-Bakara) zikredildiği sure Kur'an'ın otağıdır; onu öğrenin. Zira onu öğrenmek bereket, terk etmek ise pişmanlıktır. Ona batıl ehli (büyücüler) güç yetiremez.»
وَأخرج الدَّارمِيّ عَن خَال بن معدان مَوْقُوفا
Dârimî'nin Hâlid b. Ma'dân'dan mevkuf olarak rivayet ettiğine göre
مثله
bunun benzeridir.
وَأخرج أَحْمد وَمُحَمّد بن نصر وَالطَّبَرَانِيّ بِسَنَد صَحِيح عَن معقل بن يسَار أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ الْبَقَرَة سَنَام الْقُرْآن وذروته نزل مَعَ كل آيَة مِنْهَا ثَمَانُون ملكا استخرجت {الله لَا إِلَه إِلَّا هُوَ الْحَيّ القيوم} من تَحت الْعَرْش فوصلت بهَا
Ahmed, Muhammed b. Nasr ve sahih bir senetle Taberânî'nin Ma'kıl b. Yesâr'dan rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Bakara, Kur'an'ın zirvesi ve doruk noktasıdır. Onun her ayetiyle birlikte seksen melek inmiştir. {الله لَا إِلَه إِلَّا هُوَ الْحَيّ القيوم} “Allah, O'ndan başka ilah yoktur; diridir, her şeyi yönetendir” [ayeti] Arş'ın altından çıkarılıp ona eklenmiştir.»
وَأخرج الْبَغَوِيّ فِي مُعْجم الصَّحَابَة وَابْن عَسَاكِر فِي تَارِيخه عَن ربيعَة الْحَرَشِي قَالَ سُئِلَ رَسُول الله ﷺ أَي الْقُرْآن أفضل قَالَ: السُّورَة الَّتِي يذكر فِيهَا الْبَقَرَة قيل: فَأَي الْبَقَرَة أفضل قَالَ: آيَة الْكُرْسِيّ وخواتيم سُورَة الْبَقَرَة نَزَلْنَ من تَحت الْعَرْش
Begavî'nin Mu'cemü's-Sahâbe'de ve İbn Asâkir'in Târîh'inde Rebîa el-Haraşî'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e «Kur'an'ın hangisi en faziletlidir?» diye soruldu. «İçinde sığırın (el-Bakara) zikredildiği suredir» buyurdu. «Peki, Bakara'nın hangisi en faziletlidir?» denildi. «Âyetü'l-Kürsî ve Bakara Suresi'nin son ayetleridir; bunlar Arş'ın altından indirilmiştir» buyurdu.
وَأخرج عبيد وَأحمد وَالْبُخَارِيّ فِي صَحِيحه تَعْلِيقا وَمُسلم وَالنَّسَائِيّ وَالْحَاكِم وَأَبُو نعيم وَالْبَيْهَقِيّ كِلَاهُمَا فِي دَلَائِل النُّبُوَّة من طرق عَن أسيد بن حضير قَالَ: بَيْنَمَا هُوَ يقْرَأ من اللَّيْل سُورَة الْبَقَرَة وفرسه مربوطة عِنْده
[Ebû] Ubeyd, Ahmed, Sahîh'inde muallak olarak Buhârî, Müslim, Nesâî, Hâkim ile Delâilü'n-Nübüvve'de hem Ebû Nuaym hem de Beyhakī'nin muhtelif yollardan Useyd b. Hudayr'dan rivayet ettiğine göre o şöyle anlatmıştır: Geceleyin atı yanında bağlıyken Bakara Suresi'ni okuyordu;
إِذا جالت الْفرس فَسكت
birden at şahlandı, [bunun üzerine Useyd] sustu.
فسكنت
[At da] sakinleşti.
ثمَّ قَرَأَ فجالت الْفرس فَسكت
Sonra [tekrar] okudu, at [yine] şahlandı, [Useyd] sustu.
فسكنت
[At da] sakinleşti.
ثمَّ قَرَأَ فجالت فَسكت
Sonra [tekrar] okudu, [at yine] şahlandı, [Useyd] sustu.
فسكنت
[At da] sakinleşti.
ثمَّ قَرَأَ فجالت
Sonra [tekrar] okudu, [at yine] şahlandı.
فَانْصَرف إِلَى ابْنه يحيى وَكَانَ قَرِيبا مِنْهَا فأشفق أَن تصيبه فَلَمَّا أَخذه رفع رَأسه إِلَى السَّمَاء فَإِذا هُوَ بِمثل الظلة فِيهَا أَمْثَال المصابيح عرجت إِلَى السَّمَاء حَتَّى مَا يَرَاهَا فَلَمَّا أصبح حدث رَسُول الله ﷺ بذلك فَقَالَ رَسُول الله ﷺ أَتَدْرِي
[Bunun üzerine ata] yakın olan oğlu Yahyâ'ya yöneldi, atın ona zarar vermesinden korktu. Onu [kucağına] alınca başını göğe doğru kaldırdı; bir de baktı ki gölgelik gibi, içinde kandiller benzeri şeyler olan bir şey var. Göğe doğru yükseldi, nihayet onu göremez oldu. Sabah olunca bunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e anlattı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: «Biliyor musun
مَا ذَاك قَالَ: لَا يَا رَسُول الله قَالَ: تِلْكَ الْمَلَائِكَة دنت لصوتك وَلَو قَرَأت لأصبحت تنظر النَّاس إِلَيْهَا لَا تتوارى مِنْهُم
o neydi?» buyurdu. [Useyd]: «Hayır, ey Allah'ın Resûlü» dedi. Şöyle buyurdu: «Onlar, sesinden dolayı yaklaşan meleklerdi. Şayet okumaya devam etseydin, sabahleyin insanlar onlara bakarlardı ve [melekler] onlardan gizlenmezdi.»
وَأخرج ابْن حبَان وَالطَّبَرَانِيّ وَالْحَاكِم وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن أسيد بن حضير أَنه قَالَ يَا رَسُول الله بَيْنَمَا أَقرَأ اللَّيْلَة سُورَة الْبَقَرَة إِذا سَمِعت وجبة من خَلْفي فَظَنَنْت أَن فرسي انْطلق فَقَالَ رَسُول الله ﷺ: اقْرَأ يَا أَبَا عبيد
İbn Hibbân, Taberânî, Hâkim ve Şuab'da Beyhakī'nin Useyd b. Hudayr'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Ey Allah'ın Resûlü! Bu gece Bakara Suresi'ni okurken arkamdan bir gürültü işittim ve atımın kaçtığını sandım.» Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: «Oku ey Ebû Atîk!» buyurdu.
فَالْتَفت فَإِذا مثل الْمِصْبَاح مدلى بَين السَّمَاء وَالْأَرْض فَمَا اسْتَطَعْت أَن أمضي فَقَالَ رَسُول الله ﷺ: تِلْكَ الْمَلَائِكَة نزلت لقراءتك سُورَة الْبَقَرَة أما أَنَّك لَو مضيت لرأيت الْعَجَائِب
[Useyd devam etti:] «Dönüp baktım; gökle yer arasında asılı kandil gibi bir şey vardı. Okumaya devam edemedim.» Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: «Onlar, senin Bakara Suresi'ni okuman sebebiyle inen meleklerdi. Bilmiş ol ki okumaya devam etseydin harika şeylere şahit olurdun» buyurdu.
وَأخرج الطَّبَرَانِيّ عَن أسيد بن حضير قَالَ: كنت أُصَلِّي فِي لَيْلَة مُقْمِرَة وَقد أوثقت فرسي فجالت جَوْلَة فَفَزِعت ثمَّ جالت أُخْرَى فَرفعت رَأْسِي وَإِذا ظلة قد غشيتني وَإِذا هِيَ قد حَالَتْ بيني وَبَين الْقَمَر فَفَزِعت فَدخلت الْبَيْت
Taberânî'nin Useyd b. Hudayr'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Mehtaplı bir gecede namaz kılıyordum, atımı da bağlamıştım. [At] bir şahlandı ve ben korktum. Sonra bir daha şahlandı; başımı kaldırdım, bir de ne göreyim; üzerimi bir gölgelik kaplamış ve benimle ay arasına girmişti. Korktum ve eve girdim.
فَلَمَّا أَصبَحت ذكرت ذَلِك للنَّبِي ﷺ فَقَالَ تِلْكَ الْمَلَائِكَة جَاءَت تسمع قراءتك من آخر اللَّيْل سُورَة الْبَقَرَة
Sabah olunca bunu Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e anlattım. Buyurdu ki: «Onlar, gecenin sonunda Bakara Suresi'ni okuyuşunu dinlemek için gelen meleklerdi.»
وَأخرج أَبُو عبيد عَن مُحَمَّد بن جرير بن يزِيد أَن أَشْيَاخ أهل الْمَدِينَة حدثوه: أَن رَسُول الله ﷺ قيل لَهُ: ألم تَرَ أَن ثَابت بن قيس بن شماس لم تزل دَاره البارحة تزهر مصابيح قَالَ فَلَعَلَّهُ قَرَأَ سُورَة الْبَقَرَة
Ebû Ubeyd'in Muhammed b. Cüreyc b. Yezîd'den rivayet ettiğine göre Medine halkının yaşlıları ona şöyle nakletmişlerdir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e «Görmedin mi, dün gece Sâbit b. Kays b. Şemmâs'ın evi kandiller gibi parıldayıp durdu» denildi. [Resûlullah]: «Herhalde o Bakara Suresi'ni okumuştur» buyurdu.
فَسئلَ ثَابت فَقَالَ: قَرَأت سُورَة الْبَقَرَة
Sâbit'e soruldu, o da: «Bakara Suresi'ni okumuştum» dedi.
وَأخرج ابْن أبي الدُّنْيَا فِي مكايد الشَّيْطَان عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: خرج رجل من أَصْحَاب رَسُول الله ﷺ لقِيه الشَّيْطَان فاتخذا فاصطرعا فصرعه الَّذِي من أَصْحَاب مُحَمَّد فَقَالَ الشَّيْطَان: أَرْسلنِي أحَدثك حَدِيثا فَأرْسلهُ قَالَ: لَا
İbn Ebî'd-Dünyâ'nın Mekâyidü'ş-Şeytân'da İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından bir adam dışarı çıktı, karşısına şeytan çıktı. Tutuşup güreştiler ve Muhammed'in ashabından olan zat onu yere serdi. Şeytan: "Beni bırak, sana bir söz söyleyeyim" dedi. Onu bıraktı, [sonra şeytan]: "Hayır [söylemem]" dedi.
فَاتخذ الثَّانِيَة فاصطرعا فصرعه الَّذِي من أَصْحَاب مُحَمَّد فَقَالَ: أَرْسلنِي فلأحدثنك حَدِيثا يُعْجِبك فَأرْسلهُ فَقَالَ: حَدثنِي قَالَ: لَا
İkinci defa tutuştular, güreştiler ve Muhammed'in ashabından olan zat onu [yine] yere serdi. [Şeytan]: "Beni bırak, sana muhakkak hoşuna gidecek bir söz söyleyeceğim" dedi. Onu bıraktı ve "Söyle bana" dedi. [Şeytan]: "Hayır" dedi.
فَاتخذ الثَّالِثَة فصرعه الَّذِي من أَصْحَاب مُحَمَّد ثمَّ جلس على صَدره وَأخذ بإبهامه يلوكها فَقَالَ: أَرْسلنِي
Üçüncü defa tutuştular ve Muhammed'in ashabından olan zat onu yere serip göğsünün üzerine oturdu ve başparmağını çiğnemeye başladı. [Bunun üzerine şeytan]: "Beni bırak!" dedi.
فَقَالَ: لَا أرسلك حَتَّى تُحَدِّثنِي قَالَ: سُورَة الْبَقَرَة فَإِنَّهُ لَيْسَ من آيَة مِنْهَا تقْرَأ فِي وسط الشَّيَاطِين إِلَّا تفَرقُوا أَولا تقْرَأ فِي بَيت فَيدْخل ذَلِك الْبَيْت شَيْطَان قَالُوا: يَا أَبَا عبد الرَّحْمَن فَمن ذَلِك الرجل قَالَ: فَمن تَرَوْنَهُ إِلَّا عمر بن الْخطاب
O da: «Bana söyleyene kadar seni bırakmam» dedi. [Şeytan]: «[O,] Bakara Suresi'dir. Çünkü şeytanların ortasında ondan bir ayet okunmaz ki dağılıp gitmesinler; veya bir evde okunmaz ki o eve şeytan girsin» dedi. «Ey Ebû Abdirrahmân! O adam kimdi?» dediler. «Ömer b. el-Hattâb'dan başkası olabileceğini mi sanıyorsunuz?» dedi.»
وَأخرج التِّرْمِذِيّ وَحسنه وَالنَّسَائِيّ وَابْن ماجة وَمُحَمّد بن نصر الموزي فِي كتاب الصَّلَاة وَابْن حبَان وَالْحَاكِم وَصَححهُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان عَن أبي هُرَيْرَة قَالَ بعث رَسُول الله ﷺ بعثا وهم ذَوُو عدد فاستقرأهم فاستقرأ كل رجل مِنْهُم يَعْنِي مَا
Tirmizî (hasen olduğunu belirterek), Nesâî, İbn Mâce, Kitâbü's-Salât'ta Muhammed b. Nasr el-Mervezî, İbn Hibbân, Hâkim (sahih olduğunu belirterek) ve Şuabü'l-Îmân'da Beyhakī'nin Ebû Hüreyre'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kalabalık bir müfreze gönderdi ve onlara Kur'an okuttu. Yani her birine
مَعَه من الْقُرْآن فآتى على رجل مِنْهُم من أحدثهم سنا فَقَالَ: مَا مَعَك يَا فلَان قَالَ: معي كَذَا وَكَذَا
ezberinde Kur'an'dan ne olduğunu okuttu. İçlerinden yaşça en genç olan bir adama geldi ve: "Ey falan, senin ezberinde ne var?" diye sordu. O da: "Ezberimde şu şu [sureler]
وَسورَة الْبَقَرَة قَالَ: أَمَعَك سُورَة الْبَقَرَة قَالَ: نعم
ve Bakara Suresi var" dedi. "Ezberinde Bakara Suresi var mı?" diye sordu. O da: "Evet" dedi.
قَالَ: اذْهَبْ فَأَنت أَمِيرهمْ فَقَالَ رجل من أَشْرَافهم
[Resûlullah]: "Git, onların komutanı sensin" buyurdu. Onların ileri gelenlerinden bir adam:
وَالله مَا مَنَعَنِي أَن أتعلم سُورَة الْبَقَرَة إِلَّا خشيَة أَن لَا أقوم بهَا
"Vallahi beni Bakara Suresi'ni öğrenmekten alıkoyan tek şey, onun hakkını verip gereğini yerine getirememekten korkmamdır" dedi.
فَقَالَ رَسُول الله ﷺ: تعلمُوا الْقُرْآن واقرؤه فَإِن مثل الْقُرْآن لمن تعلمه فقرأه وَقَامَ بِهِ كَمثل جراب محشو مسكا يفوح رِيحه فِي كل مَكَان وَمثل من تعلمه فيرقد وَهُوَ فِي جَوْفه
Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: «Kur'an'ı öğrenin ve onu okuyun! Şüphesiz onu öğrenen, okuyan ve onunla amel eden kimse için Kur'an'ın misali, içi misk doldurulmuş ve kokusu her yere yayılan bir dağarcık gibidir. Onu öğrenip de Kur'an içinde bulunduğu halde uyuyup kalan kimsenin misali ise
كَمثل جراب أوكى على مسك
ağzı misk üzerine bağlanmış bir dağarcık gibidir.»
وَأخرج الْبَيْهَقِيّ فِي الدَّلَائِل عَن عُثْمَان ابْن الْعَاصِ قَالَ استعملني رَسُول الله ﷺ وَأَنا أَصْغَر السته الَّذين وفدوا عَلَيْهِ من ثَقِيف وَذَلِكَ أَنِّي كنت قَرَأت سُورَة الْبَقَرَة وَأخرج الْبَيْهَقِيّ فِي شعب الإِيمان بِسَنَد ضَعِيف عَن الصلصال ابْن الدلهمس أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: اقرؤا سُورَة الْبَقَرَة فِي بُيُوتكُمْ ولاتجعلوها قبورا قَالَ: وَمن قَرَأَ سُورَة الْبَقَرَة تتوج بتاج فِي الْجنَّة
Beyhakī'nin ed-Delâil'de Osman b. el-Âs'tan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Sakīf'ten Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelen altı kişilik heyetin en genci olmama rağmen beni [onlara] görevli tayin etti. Bunun sebebi ise Bakara Suresi'ni okumuş olmamdı.» Beyhakī'nin Şuabü'l-Îmân'da zayıf bir senetle Salsâl b. ed-Delhemes'ten rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Evlerinizde Bakara Suresi'ni okuyun ve onları kabirlere çevirmeyin.» Şöyle de buyurdu: «Kim Bakara Suresi'ni okursa cennette bir taçla taçlandırılır.»
وَأخرج وَكِيع والدارمي وَمُحَمّد بن نصر وَابْن الضريس عَن مُحَمَّد بن الْأسود قَالَ: من قَرَأَ سُورَة الْبَقَرَة فِي لَيْلَة توج بهَا تاجا فِي الْجنَّة
Vekî‘, Dârimî, Muhammed b. Nasr ve İbnü'd-Durays'ın Muhammed b. el-Esved'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Kim bir gecede Bakara Suresi'ni okursa, onun sebebiyle cennette bir taçla taçlandırılır.»
وَأخرج الطَّبَرَانِيّ عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: من قَرَأَ سُورَة الْبَقَرَة فقد أَكثر وأطاب
Taberânî'nin İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Kim Bakara Suresi'ni okursa, [hayrı] çoğaltmış ve güzelleştirmiş olur.»
وَأخرج وَكِيع وَأَبُو ذَر الْهَرَوِيّ فِي فضائله عَن التَّمِيمِي قَالَ: سَأَلت ابْن عَبَّاس أَي سُورَة فِي الْقُرْآن أفضل قَالَ: الْبَقَرَة قلت: فَأَي آيَة قَالَ: آيَة الْكُرْسِيّ
Vekî‘ ve Fezâil'inde Ebû Zer el-Herevî'nin et-Temîmî'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: İbn Abbâs'a: «Kur'an'daki hangi sure daha faziletlidir?» diye sordum. «Bakara» dedi. «Peki hangi ayet?» dedim. «Âyetü'l-Kürsî» dedi.
وَأخرج مُحَمَّد بن نصر فِي كتاب الصَّلَاة من طَرِيق سعيد بن جُبَير عَن ابْن عَبَّاس قَالَ: أشرف سُورَة فِي الْقُرْآن الْبَقَرَة وأشرف آيَة
Muhammed b. Nasr'ın Kitâbü's-Salât'ta Saîd b. Cübeyr yoluyla İbn Abbâs'tan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Kur'an'daki en şerefli sure Bakara, en şerefli ayet ise
آيَة الْكُرْسِيّ
Âyetü'l-Kürsî'dir.»
وَأخرج الْحَاكِم وَصَححهُ وَأَبُو ذَر الْهَرَوِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الإِيمان عَن عمر قَالَ: تعلمُوا سُورَة الْبَقَرَة سُورَة النِّسَاء وَسورَة الْحَج وَسورَة وَسورَة النُّور فَإِن فِيهِنَّ الْفَرَائِض
Hâkim (sahih olduğunu belirterek), Ebû Zer el-Herevî ve Şuabü'l-Îmân'da Beyhakī'nin Ömer'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Bakara Suresi'ni, Nisâ Suresi'ni, Hac Suresi'ni ve Nûr Suresi'ni öğrenin; zira farzlar bunlardadır.»
وَأخرج الدَّارَقُطْنِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي السّنَن عَن ابْن مَسْعُود أَن امْرَأَة أَتَت رَسُول الله ﷺ فَقَالَت: يَا رَسُول الله رَأْيِي فِي رَأْيك فَقَالَ رَسُول الله ﷺ للَّذي خطبهَا: هَل تقْرَأ من الْقُرْآن شَيْئا فَقَالَ: نعم
Dârekutnî ve es-Sünen'de Beyhakī'nin İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre bir kadın Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip: «Ey Allah'ın Resûlü, benim kararım senin kararına bağlıdır» dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kadına talip olan kimseye: «Kur'an'dan ezberinde bir şey var mı?» diye sordu. Adam: «Evet,
سُورَة البقره وَسورَة من الْمفصل فَقَالَ: قد أنكحتكها على أَن تقرئها وتعلمها
Bakara Suresi ve mufassal [sureler]den bir sure var» dedi. Bunun üzerine [Resûlullah]: «Ona Kur'an okutman ve öğretmen karşılığında onu sana nikâhladım» buyurdu.
وَأخرج أَبُو دَاوُد وَالْبَيْهَقِيّ عَن أبي هُرَيْرَة أَن النَّبِي ﷺ قَالَ للرجل: مَا تحفظ من الْقُرْآن قَالَ: سُورَة الْبَقَرَة وَالَّتِي تَلِيهَا
Ebû Dâvûd ve Beyhakī'nin Ebû Hüreyre'den rivayet ettiğine göre Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bir adama: «Kur'an'dan ezberinde ne var?» diye sordu. Adam: «Bakara Suresi ve peşinden gelen sure» dedi.
قَالَ: قُم فعلمها عشْرين آيَة وَهِي
[Resûlullah]: «Kalk ve ona yirmi ayet öğret; o [artık]
إمراتك وَكَانَ مَكْحُول يَقُول: لَيْسَ ذَلِك لأحد بعد رَسُول الله ﷺ
senin eşindir» buyurdu. Mekhûl ise şöyle derdi: «Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den sonra bu [uygulama] hiç kimse için geçerli değildir.»
وَأخرج الزبير بن بكار فِي الموفقيات عَن عمرَان بن أبان قَالَ: أَتَى عُثْمَان بسارق فَقَالَ: أَرَاك جميلا مَا مثلك يسرق قَالَ: هَل تقْرَأ شَيْئا من الْقُرْآن قَالَ: نعم
Zübeyr b. Bekkâr'ın el-Muvaffakıyyât'ta İmrân b. Ebân'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: Osman'a bir hırsız getirildi. Osman: «Seni yakışıklı/düzgün biri olarak görüyorum, senin gibisi hırsızlık yapmaz» dedi [ve sordu]: «Kur'an'dan bir şey okur musun?» Adam: «Evet,
أَقرَأ سُورَة الْبَقَرَة قَالَ: اذْهَبْ فقد وهبت يدك بِسُورَة الْبَقَرَة
Bakara Suresi'ni okurum» dedi. [Osman]: «Git, Bakara Suresi hürmetine elini sana bağışladım» dedi.
وَأخرج الْبَيْهَقِيّ فِي سنَنه عَن أبي جَمْرَة قَالَ: قلت لِابْنِ عَبَّاس: إِنِّي سريع الْقِرَاءَة فَقَالَ: لِأَن أَقرَأ سُورَة الْبَقَرَة فأرتلها أحب إِلَيّ من أَن أَقرَأ الْقُرْآن كُله
Beyhakī'nin es-Sünen'inde Ebû Cemre'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: İbn Abbâs'a: «Ben hızlı okuyan biriyim» dedim. Şöyle dedi: «Bakara Suresi'ni tane tane (tertil üzere) okumam, Kur'an'ın tamamını [hızlıca] okumamdan bana daha sevimlidir.»
وَأخرج الْخَطِيب فِي رُوَاة مَالك وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الإِيمان عَن ابْن عمر قَالَ: تعلم عمر الْبَقَرَة فِي اثْنَتَيْ عشرَة سنة فَلَمَّا خَتمهَا نحر جزورا
Hatîb'in Ruvâtü Mâlik'te ve Beyhakī'nin Şuabü'l-Îmân'da İbn Ömer'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Ömer, Bakara [Suresi'ni] on iki yılda öğrendi. Onu tamamlayınca da bir deve kesti.»
وَذكر مَالك فِي الْمُوَطَّأ: أَنه بلغه أَن عبد الله بن عمر مكث على سُورَة الْبَقَرَة ثَمَانِي سِنِين يتعلمها
Mâlik el-Muvatta'da kendisine ulaştığına göre şunu zikretmiştir: «Abdullah b. Ömer, Bakara Suresi'ni öğrenmek için sekiz yıl geçirmiştir.»
وَأخرج ابْن سعد فِي طبقاته عَن مَيْمُون
İbn Sa'd'ın Tabakât'ında Meymûn'dan rivayet ettiğine göre
أَن ابْن عمر تعلم سُورَة الْبَقَرَة فِي أَربع سِنِين
İbn Ömer, Bakara Suresi'ni dört yılda öğrenmiştir.
وَأخرج مَالك وَسَعِيد بن مَنْصُور وَالْبَيْهَقِيّ فِي سنَنه عَن عُرْوَة
Mâlik, Saîd b. Mansûr ve es-Sünen'inde Beyhakī'nin Urve'den rivayet ettiğine göre
أَن أَبَا بكر الصّديق صلى الصُّبْح فَقَرَأَ فِيهَا بِسُورَة الْبَقَرَة فِي الرَّكْعَتَيْنِ كلتيهما
Ebû Bekir es-Sıddîk sabah namazını kıldırdı ve her iki rekatında da Bakara Suresi'ni okudu.
وَأخرج الشَّافِعِي فِي الْأُم وَسَعِيد بن مَنْصُور وَابْن أبي شيبَة فِي المُصَنّف وَالْبَيْهَقِيّ عَن أنس
Şâfiî'nin el-Ümm'de, Saîd b. Mansûr'un, el-Musannef'te İbn Ebî Şeybe'nin ve Beyhakī'nin Enes'ten rivayet ettiğine göre
أَن أَبَا بكر الصّديق صلى بِالنَّاسِ الصُّبْح فَقَرَأَ بِسُورَة الْبَقَرَة فَقَالَ عمر: كربت الشَّمْس أَن تطلع فَقَالَ: لَو طلعت لم تجدنا غافلين
Ebû Bekir es-Sıddîk insanlara sabah namazını kıldırdı ve Bakara Suresi'ni okudu. Bunun üzerine Ömer: «Güneş neredeyse doğacaktı» dedi. [Ebû Bekir]: «Doğsaydı bile bizi gafil bulmazdı» dedi.
وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن أنس
İbn Ebî Şeybe'nin Enes'ten rivayet ettiğine göre
أَن أَبَا بكر قَرَأَ فِي يَوْم عيد الْبَقَرَة حَتَّى رَأَيْت الشَّيْخ يميد من طول الْقيام
Ebû Bekir bir bayram gününde Bakara [Suresi'ni] okudu; öyle ki yaşlı adamın ayakta durmanın uzunluğundan sallandığını gördüm.
وَأخرج ابْن أبي شيبَة والمروزي فِي الْجَنَائِز وَأَبُو ذَر الْهَرَوِيّ فِي فضلائله عَن الشّعبِيّ قَالَ: كَانَت الْأَنْصَار يقرؤون عَن الْمَيِّت بِسُورَة الْبَقَرَة
İbn Ebî Şeybe, el-Cenâiz'de el-Mervezî ve Fezâil'inde Ebû Zer el-Herevî'nin Şa'bî'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Ensar, ölünün yanında Bakara Suresi'ni okurlardı.»
وَأخرج أَبُو بكر بن الْأَنْبَارِي فِي الْمَصَاحِف من طَرِيق ابْن وهب عَن سُلَيْمَان قَالَ: سُئِلَ ربيعَة - وَأَنا حَاضر - لم قدمت الْبَقَرَة وَآل عمرَان وَقد نزل قبلهمَا نَيف وَثَمَانُونَ سُورَة بِمَكَّة فَقَالَ: يعلم من قدمهما بتقدمتهما فَهَذَا مَا ينتهى إِلَيْهِ وَلَا يسْأَل عَنهُ
Ebû Bekir b. el-Enbârî'nin el-Mesâhif'te İbn Vehb yoluyla Süleyman'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: Ben de oradayken Rebîa'ya: «Kendilerinden önce Mekke'de seksen küsur sure inmişken neden Bakara ve Âl-i İmrân öne alındı?» diye soruldu. O da: «Onları öne alan, öne alınmalarını [hikmetini] bilir. Bu, [araştırılmadan] teslim olunacak bir husustur ve sorgulanmaz» dedi.
وَأخرج عبد الرَّزَّاق وَابْن أبي شيبَة مَعًا فِي المُصَنّف عَن عُرْوَة قَالَ: كَانَ شعار أَصْحَاب النَّبِي ﷺ يَوْم مُسَيْلمَة يَا أَصْحَاب سُورَة الْبَقَرَة
Abdürrezzâk ve İbn Ebî Şeybe'nin her ikisinin el-Musannef'te Urve'den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Müseylime [Savaşı] günü Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabının parolası (şiarı): "Ey Bakara Suresi'nin ashabı!" idi.»
وَأخرج أَحْمد فِي الزّهْد والحكيم التِّرْمِذِيّ فِي نَوَادِر الْأُصُول عَن سُلَيْمَان بن يسَار
Ahmed'in ez-Zühd'de ve Hakîm et-Tirmizî'nin Nevâdirü'l-Usûl'de Süleyman b. Yesâr'dan rivayet ettiğine göre
قَالَ: اسْتَيْقَظَ أَبُو أسيد الْأنْصَارِيّ لَيْلَة وَهُوَ يَقُول: إِنَّا لله وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُون
o şöyle demiştir: Ebû Üseyd el-Ensârî bir gece: «İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn» diyerek uyandı [ve şöyle dedi]:
فَاتَنِي وردي اللَّيْلَة - وَكَانَ وردي الْبَقَرَة - فَلَقَد رَأَيْت قفي الْمَنَام كَأَن بقرة تنطحني
«Bu gece virdim geçti -virdim ise Bakara [Suresi] idi-. Rüyada sanki bir ineğin beni boynuzladığını gördüm.»
وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن مُسَدّد عَن ابْن مَسْعُود قَالَ: من حلف بِسُورَة الْبَقَرَة وَفِي لفظ بِسُورَة من الْقُرْآن فَعَلَيهِ بِكُل آيَة مِنْهَا يَمِين
İbn Ebî Şeybe'nin Müsedded'den, onun da İbn Mes'ûd'dan rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: «Kim Bakara Suresi üzerine yemin ederse -bir lafızda: Kur'an'dan bir sure üzerine yemin ederse- onun her bir ayeti için üzerine bir yemin [kefareti] gerekir.»
وَأخرج ابْن أبي شيبَة عَن مُجَاهِد قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ من حلف بِسُورَة من الْقُرْآن فَعَلَيهِ بِكُل آيَة مِنْهَا يَمِين صَبر فَمن شَاءَ بر وَمن شَاءَ فجر
İbn Ebî Şeybe'nin Mücâhid'den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: «Kim Kur'an'dan bir sure üzerine yemin ederse, onun her bir ayeti için üzerine bağlayıcı bir yemin (yemîn-i sabr) gerekir; artık dileyen yeminine sadık kalsın, dileyen de yeminini bozsun.»
وَأخرج أَحْمد وَالْحَاكِم فِي الكنى عَن عَائِشَة عَن النَّبِي ﷺ قَالَ من قَرَأَ سُورَة الْبَقَرَة وَآل عمرَان جعل الله لَهُ جاحين منظومين بالدر والياقوت قَالَ أَبُو أَحْمد: هَذَا الحَدِيث مُنكر
Ahmed ve el-Künâ'da Hâkim'in Âişe'den, onun da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet ettiğine göre şöyle buyurmuştur: «Kim Bakara ve Âl-i İmrân surelerini okursa, Allah ona inci ve yakutla dizilmiş iki kanat verir.» Ebû Ahmed: «Bu hadis münkerdir» dedi.