Binûn

Âl-i İmrân Suresi — 36. Sayfa

Kaynak: ed-Dürrü'l-Mensûr · Süyûtî · Arapça Orijinal Metin · AI Türkçe Çeviri

وَأخرج أَبُو النَّعيم عَن أبي الدَّرْدَاء قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ: {يَا أَيهَا الَّذين آمنُوا اصْبِرُوا} على الصَّلَوَات الْخمس وَصَابِرُوا على قتال عدوّكم بِالسَّيْفِ وَرَابطُوا فِي سَبِيل الله لَعَلَّكُمْ تفلحون

Ebû Nuaym, Ebü'd-Derdâ'dan rivayet etti ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “{يَا أَيهَا الَّذين آمنُوا اصْبِرُوا} “Ey iman edenler! Sabredin” [yani] beş vakit namaz üzere [sabredin], düşmanınızla kılıçla savaşma konusunda sabırda yarışın, Allah yolunda ribât yapın (nöbet tutun) ki kurtuluşa eresiniz.”

وَأخرج مَالك وَابْن أبي شيبَة وَابْن أبي الدُّنْيَا وَابْن جرير وَالْحَاكِم وَصَححهُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الإِيمان عَن زيد بن أسلم قَالَ: كتب أَبُو عُبَيْدَة إِلَى عمر بن الْخطاب يذكر لَهُ جموعاً من الرّوم وَمَا يتخوّف مِنْهُم فَكتب إِلَيْهِ عمر: أما بعد فَإِنَّهُ مهما ينزل بِعَبْد مُؤمن من شدَّة يَجْعَل الله بعْدهَا فرجا وَإنَّهُ لن يغلب عسر يسرين وَإِن الله يَقُول فِي كِتَابه {يَا أَيهَا الَّذين آمنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابطُوا وَاتَّقوا الله لَعَلَّكُمْ تفلحون}

Mâlik, İbn Ebî Şeybe, İbn Ebî’d-Dünyâ, İbn Cerîr, Hâkim (ve sahih olduğunu belirtti) ve Şuabü'l-Îmân'da Beyhakî, Zeyd b. Eslem'den naklettiler: Ebû Ubeyde, Ömer b. el-Hattâb'a mektup yazarak Rumların topluluklarını ve onlardan duyduğu endişeyi zikretti. Bunun üzerine Ömer ona şöyle yazdı: “Emmâ ba‘d: Şüphesiz mümin bir kula ne tür bir sıkıntı inerse insin, Allah onun ardından mutlaka bir ferahlık verir ve bir zorluk iki kolaylığa asla galip gelemez. Allah Teâlâ Kitabı'nda şöyle buyurmaktadır: {يَا أَيهَا الَّذين آمنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابطُوا وَاتَّقوا الله لَعَلَّكُمْ تفلحون} “Ey iman edenler! Sabredin, sabır yarışında üstün gelin, ribat yapın (cihada hazırlıklı olup nöbet tutun) ve Allah'tan korkun ki kurtuluşa eresiniz.””

وَأخرج البُخَارِيّ وَمُسلم وَالتِّرْمِذِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن سهل بن سعد

Buhârî, Müslim, Tirmizî ve Şuab'da Beyhakî, Sehl b. Sa‘d'dan naklettiler:

أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: رِبَاط يَوْم فِي سَبِيل الله خير من الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا

Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah yolunda bir günlük ribât (nöbet tutmak), dünyadan ve üzerindekilerden daha hayırlıdır.”

وَأخرج أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَصَححهُ وَابْن حبَان وَالْحَاكِم وَصَححهُ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الشّعب عَن فضَالة بن عبيد: سَمِعت النَّبِي ﷺ يَقُول كل ميت يخْتم على عمله إِلَّا الَّذِي مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله فَإِنَّهُ يَنْمُو لَهُ عمله إِلَى يَوْم الْقِيَامَة ويأمن فتْنَة الْقَبْر

Ahmed, Ebû Dâvûd, Tirmizî (ve sahih olduğunu belirtti), İbn Hibbân, Hâkim (ve sahih olduğunu belirtti) ve Şuab'da Beyhakî, Fedâle b. Ubeyd'den naklettiler: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: ‘Allah yolunda ribât halinde (nöbette) ölen kimse hariç, ölen her kişinin ameli mühürlenir (sona erer). Ancak Allah yolunda nöbette ölenin ameli kıyamet gününe kadar onun lehine büyütülür (artırılır) ve o, kabir fitnesinden güvende olur.’”

وَأخرج أَحْمد وَمُسلم وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ وَالطَّبَرَانِيّ وَالْبَيْهَقِيّ عَن سلمَان: سَمِعت رَسُول

Ahmed, Müslim, Tirmizî, Nesâî, Taberânî ve Beyhakî, Selmân'dan naklettiler: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim:

الله ﷺ: يَقُول رِبَاط يَوْم وَلَيْلَة خير من صِيَام شهر وقيامه وَإِن مَاتَ فِيهِ جرى عَلَيْهِ عمله الَّذِي كَانَ يعْمل وأجرى عَلَيْهِ رزقه فأمن الفتان

‘Bir gün ve bir gece ribât (nöbet tutmak), bir ayın orucundan ve gece ibadetinden daha hayırlıdır. Eğer o esnada ölürse, işlemekte olduğu ameli onun için devam eder, rızkı ona akıtılır ve fitneciden (kabir azabından/sorgusundan) güvende olur.’”

زَاد الطَّبَرَانِيّ: وَبعث يَوْم الْقِيَامَة شَهِيدا

Taberânî [şu ifadeyi] ekledi: “Ve kıyamet günü şehit olarak diriltilir.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ بِسَنَد جيد عَن أبي الدَّرْدَاء عَن رَسُول الله ﷺ: قَالَ رِبَاط شهر خير من صِيَام دهر وَمن مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله أَمنه من الْفَزع الْأَكْبَر وغدى عَلَيْهِ برزقه وريح من الْجنَّة وَيجْرِي عَلَيْهِ أجر المرابط حَتَّى يَبْعَثهُ الله ﷿

Taberânî ceyyid bir senetle Ebü'd-Derdâ'dan, o da Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den nakletti ki: Şöyle buyurdu: “Bir aylık ribât (nöbet tutmak), bir ömür oruç tutmaktan daha hayırlıdır. Kim Allah yolunda ribât halinde ölürse, [Allah] onu en büyük korkudan güvende kılar; sabah akşam rızkı ve cennetten bir koku ona ulaştırılır ve Allah Azze ve Celle onu diriltinceye kadar murâbıtın (nöbet tutanın) ecri onun lehine işlemeye devam eder.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ بِسَنَد جيد عَن الْعِرْبَاض بن سَارِيَة قَالَ: قَالَ رَسُول الله ﷺ: كل عمل يَنْقَطِع عَن صَاحبه إِذا مَاتَ إِلَّا المرابط فِي سَبِيل الله فَإِنَّهُ ينمي لَهُ عمله وَيجْرِي عَلَيْهِ رزقه إِلَى يَوْم الْقِيَامَة

Taberânî ceyyid bir senetle İrbâd b. Sâriye'den nakletti ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah yolunda nöbet tutan (murâbıt) hariç, ölen kimsenin her ameli kendisinden kesilir. Şüphesiz onun ameli kıyamet gününe kadar lehine artırılır ve rızkı ona akıtılmaya devam eder.”

وَأخرج أَحْمد بِسَنَد جيد عَن أبي الدَّرْدَاء يرفع الحَدِيث قَالَ: من رابط فِي شَيْء من سواحل الْمُسلمين ثَلَاثَة أَيَّام أَجْزَأت عَنهُ رِبَاط سنة

Ahmed ceyyid bir senetle Ebü'd-Derdâ'dan merfû olarak nakletti ki: “Kim Müslümanların sahillerinden birinde üç gün ribât yaparsa (nöbet tutarsa), bu onun için bir yıllık ribât yerine geçer.”

وَأخرج ابْن ماجة بِسَنَد صَحِيح عَن أبي هُرَيْرَة عَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: من مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله أجْرى عَلَيْهِ أجر عمله الصَّالح الَّذِي كَانَ يعْمل وأجرى عَلَيْهِ رزقه وَأمن من الفتان وَبَعثه الله يَوْم الْقِيَامَة آمنا من الْفَزع

İbn Mâce sahih bir senetle Ebû Hüreyre'den, o da Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'den nakletti ki: Şöyle buyurdu: “Kim Allah yolunda nöbetçi (murâbıt) olarak ölürse, işlemekte olduğu salih amelinin ecri ona akıtılmaya devam eder, rızkı ona sürdürülür, kabirdeki fitneciden güvende kılınır ve Allah onu kıyamet gününde korkudan emin olarak diriltir.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ فِي الْأَوْسَط عَن أبي هُرَيْرَة مَرْفُوعا مثله

Taberânî el-Evsat'ta Ebû Hüreyre'den merfû olarak benzerini nakletti.

وَزَاد: والمرابط إِذا مَاتَ فِي رباطه كتب لَهُ أجر عمله إِلَى يَوْم الْقِيَامَة وغدى عَلَيْهِ وريح برزقه ويزوّج سبعين حوراء وَقيل لَهُ قف اشفع إِلَى أَن يفرغ من الْحساب

Ve şunu ekledi: “Murâbıt ribâtı esnasında öldüğünde, kıyamet gününe kadar amelinin ecri onun lehine yazılır; sabah akşam rızkı kendisine ulaştırılır, yetmiş hûri ile evlendirilir ve ona ‘Dur, hesap tamamlanıncaya kadar şefaat et’ denilir.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ بِسَنَد لَا بَأْس بِهِ عَن وَاثِلَة بن الْأَسْقَع عَن النَّبِي ﷺ قَالَ: من سنّ سنة حَسَنَة فَلهُ أجرهَا مَا عمل بهَا فِي حَيَاته وَبعد مماته حَتَّى تتْرك وَمن سنّ سنة سَيِّئَة فَعَلَيهِ إثمها حَتَّى تتْرك وَمن مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله جرى عَلَيْهِ عمل المرابط حَتَّى يبْعَث يَوْم الْقِيَامَة

Taberânî beis olmayan bir senetle Vâsile b. el-Eskâ'dan, o da Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den nakletti ki: Şöyle buyurdu: “Kim güzel bir çığır açarsa, hayatında ve vefatından sonra terk edilinceye kadar onunla amel edildikçe onun sevabı kendisine aittir. Kim de kötü bir çığır açarsa, terk edilinceye kadar onun günahı kendi üzerinedir. Kim Allah yolunda nöbette ölürse, kıyamet günü diriltilinceye kadar murâbıtın ameli onun lehine işlemeye devam eder.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ فِي الْأَوْسَط بِسَنَد جيد عَن أنس قَالَ: سُئِلَ رَسُول الله ﷺ عَن أجر المرابط فَقَالَ: من رابط لَيْلَة حارساً من وَرَاء الْمُسلمين كَانَ لَهُ أجر من خَلفه مِمَّن صَامَ وَصلى

Taberânî el-Evsat'ta ceyyid bir senetle Enes'ten nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e murâbıtın ecri sorulduğunda şöyle buyurdu: “Kim Müslümanların arkasında nöbetçi olarak bir gece ribât yaparsa, arkasında oruç tutup namaz kılanların ecri kadar sevap ona verilir.”

وَأخرج الطَّبَرَانِيّ فِي الْأَوْسَط بِسَنَد لَا بَأْس بِهِ عَن جَابر سَمِعت رَسُول الله ﷺ يَقُول: من رابط يَوْمًا فِي سَبِيل الله جعل الله بَينه وَبَين النَّار سبع خنادق كل خَنْدَق كسبع سموات وَسبع أَرضين

Taberânî el-Evsat'ta beis olmayan bir senetle Câbir'den nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Kim Allah yolunda bir gün ribât yaparsa (nöbet tutarsa), Allah onunla cehennem ateşi arasına her bir hendeğin genişliği yedi kat gök ve yedi kat yer kadar olan yedi hendek koyar.”

وَأخرج ابْن ماجة بسندٍ واهٍ عَن أبيّ بن كَعْب قَالَ قَالَ رَسُول الله ﷺ: لرباط يَوْم فِي سَبِيل الله من وَرَاء عَورَة الْمُسلمين محتسباً من غير شهر رَمَضَان أفضل عِنْد الله وَأعظم أجرا من عبَادَة مائَة سنة صيامها وقيامها ورباط يَوْم فِي سَبِيل الله من وَرَاء عَورَة الْمُسلمين محتسباً من شهر رَمَضَان أفضل عِنْد الله وَأعظم أجرا من عبَادَة ألفي سنة صيامها وقيامها فَإِن رده الله الى أَهله سالما لم تكْتب لَهُ سَيِّئَة وتكتب لَهُ الْحَسَنَات وَيجْرِي لَهُ أجر الرِّبَاط إِلَى يَوْم الْقِيَامَة

İbn Mâce zayıf bir senetle Übey b. Kâ'b'dan nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ramazan ayı dışında, sevabını umarak Allah yolunda Müslümanların savunmasız yerinin arkasında bir gün ribât yapmak; Allah katında, orucuyla ve gece ibadetiyle yüz senelik ibadetten daha faziletli ve ecir bakımından daha büyüktür. Ramazan ayında, sevabını umarak Allah yolunda Müslümanların savunmasız yerinin arkasında bir gün ribât yapmak ise, Allah katında, orucuyla ve gece ibadetiyle iki bin senelik ibadetten daha faziletli ve ecir bakımından daha büyüktür. Eğer Allah onu ailesine sağ salim döndürürse, aleyhine hiçbir günah yazılmaz, lehine iyilikler yazılır ve kıyamet gününe kadar ribât ecri onun lehine işlemeye devam eder.”

وَأخرج ابْن حبَان وَالْبَيْهَقِيّ عَن مُجَاهِد عَن أبي هُرَيْرَة

İbn Hibbân ve Beyhakî, Mücâhid'den, o da Ebû Hüreyre'den naklettiler:

أَنه كَانَ فِي المرابطة ففزعوا وَخَرجُوا إِلَى السَّاحِل ثمَّ قيل لَا بَأْس فَانْصَرف النَّاس وَأَبُو هُرَيْرَة وَاقِف فَمر بِهِ إِنْسَان فَقَالَ: مَا يوقفك يَا أَبَا هُرَيْرَة فَقَالَ: سَمِعت رَسُول الله ﷺ يَقُول موقف سَاعَة فِي سَبِيل الله خير من قيام لَيْلَة الْقدر عِنْد الْحجر الْأسود

O, ribâtta (nöbette) iken [düşman korkusuyla] telaşlandılar ve sahil tarafına çıktılar. Sonra bir tehlike olmadığı söylenince insanlar geri döndü, ancak Ebû Hüreyre ayakta beklemeyi sürdürdü. Bir adam onun yanından geçerken: “Seni burada bekleten nedir ey Ebû Hüreyre?” dedi. Ebû Hüreyre şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Allah yolunda bir anlık nöbet beklemek, Hacerülesved'in yanında Kadir Gecesi'ni ibadetle ihya etmekten daha hayırlıdır.”

وَأخرج التِّرْمِذِيّ وَحسنه وَالنَّسَائِيّ وَابْن ماجة وَابْن حبَان وَالْحَاكِم وَصَححهُ عَن عُثْمَان بن عَفَّان سَمِعت رَسُول الله ﷺ يَقُول: رِبَاط يَوْم فِي سَبِيل الله خير من ألف يَوْم فِيمَا سواهُ من الْمنَازل

Tirmizî (ve hasen olduğunu belirtti), Nesâî, İbn Mâce, İbn Hibbân ve Hâkim (ve sahih olduğunu belirtti), Osman b. Affân'dan naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Allah yolunda bir gün ribât yapmak (nöbet tutmak), bunun dışındaki diğer yerlerdeki bin günden daha hayırlıdır.”

وَلَفظ ابْن ماجة: من رابط لَيْلَة فِي سَبِيل الله كَانَت كألف لَيْلَة صيامها وقيامها

İbn Mâce'nin lafzı şöyledir: “Kim Allah yolunda bir gece ribât yaparsa, orucuyla ve gece ibadetiyle bin gece gibi olur.”

وَأخرج الْبَيْهَقِيّ عَن أبي أُمَامَة أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ إِن صَلَاة المرابط تعدل خَمْسمِائَة صَلَاة وَنَفَقَة الدِّينَار وَالدِّرْهَم مِنْهُ أفضل من سَبْعمِائة دِينَار يُنْفِقهُ فِي غَيره

Beyhakî, Ebû Ümâme'den nakletti ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Murâbıtın namazı beş yüz namaza denktir. Onun infak ettiği dinar ve dirhem, başka bir yerde infak edeceği yedi yüz dinardan daha faziletlidir.”

وَأخرج أَبُو الشَّيْخ فِي الثَّوَاب عَن أنس مَرْفُوعا الصَّلَاة بِأَرْض الرِّبَاط بألفي ألف صَلَاة

Ebû'ş-Şeyh es-Sevâb'da Enes'ten merfû olarak nakletti: “Ribât toprağında kılınan namaz, iki milyon namaza denktir.”

وَأخرج ابْن حبَان عَن عتبَة بن الندر أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ: إِذا انتاط غزوكم وَكَثُرت الغرائم واستحلت الْغَنَائِم فَخير جهادكم الرِّبَاط

İbn Hibbân, Utbe b. en-Nüddâr'dan nakletti ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Gazalarınız (mesafece) uzaklaştığında, zararlar/borçlar çoğaldığında ve ganimetler helal sayıldığında en hayırlı cihatınız ribâttır (nöbettir).”

وَأخرج البُخَارِيّ وَالْبَيْهَقِيّ عَن أبي هُرَيْرَة عَن النَّبِي ﷺ قَالَ: تعس عبد الدِّينَار وَعبد الدِّرْهَم وَعبد الخميصة وَعبد القطيفة

Buhârî ve Beyhakî, Ebû Hüreyre'den, o da Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den naklettiler: Şöyle buyurdu: “Dinarın kulu, dirhemin kulu, kadifenin kulu ve kaşmirin kulu helak olsun!”

إِن أعطي رَضِي وَإِن لم يُعْط سخط تعس وانتكس وَإِذا شيك فَلَا انتقش طُوبَى لعبد آخذ بعنان فرسه فِي سَبِيل الله أَشْعَث رَأسه مغبرة قدماه إِن كَانَ فِي الحراسة كَانَ فِي الحراسة وَإِن كَانَ فِي السَّاقَة كَانَ فِي السَّاقَة

“Ona verilirse razı olur, verilmezse öfkelenir. O helak olsun, yüzüstü sürünsün; [vücuduna] diken battığında çıkaran bulunmasın! Saçı başı dağınık, ayakları tozlu, Allah yolunda atının dizginine sarılmış olan kula müjdeler olsun! Eğer o muhafızlar arasında ise muhafızlar arasındadır, artçı birliklerin içinde ise artçı birliklerin içindedir.”

إِن اسْتَأْذن لم يُؤذن لَهُ وَإِن شفع لم يشفع

“İzin istese kendisine izin verilmez, şefaat etse şefaati kabul edilmez.”

وَأخرج مُسلم وَالنَّسَائِيّ وَالْبَيْهَقِيّ عَن أبي هُرَيْرَة أَن رَسُول الله ﷺ قَالَ من خير معاش النَّاس لَهُم رجل مُمْسك بعنان فرسه فِي سَبِيل الله يطير على مَتنه كلما سمع هيعة أَو قزعة طَار على مَتنه يَبْتَغِي الْقَتْل وَالْمَوْت من مظانه

Müslim, Nesâî ve Beyhakî, Ebû Hüreyre'den naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İnsanların yaşam bakımından en hayırlısı, Allah yolunda atının dizginini tutan kimsedir. Ne zaman bir feryat ya da bir tehlike sesi duysa, ölüm ve öldürülmeyi umulduğu yerlerde arayarak atının sırtında uçar.”

وَرجل فِي غنيمَة فِي رَأس شعفة من هَذِه الشعف أَو بطن وادٍ من هَذِه الأودية يُقيم الصَّلَاة ويؤتي الزَّكَاة

“Ve bir de şu dağ tepelerinden bir tepenin başında veya şu vadilerden bir vadinin bağrında azıcık bir koyun sürüsünün başında olup namazı kılan, zekâtı veren”

ويعبد ربه حَتَّى يَأْتِيهِ الْيَقِين لَيْسَ من النَّاس إِلَّا فِي خير

“ve kendisine ölüm (el-yakîn) gelinceye kadar Rabbine ibadet eden kimsedir; insanlar için ancak hayır üzere bulunur.”

وَأخرج الْبَيْهَقِيّ عَن أم مُبشر تبلغ بِهِ النَّبِي ﷺ قَالَ خير النَّاس منزلَة رجل على متن فرسه يخيف الْعَدو ويخيفونه

Beyhakî, Ümmü Mübeşşir'den nakletti; o bunu Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e ulaştırdı: Şöyle buyurdu: “Konum bakımından insanların en hayırlısı; düşmana korku salan, düşmanın da kendisine korku saldığı atının sırtındaki kimsedir.”

وَأخرج الْبَيْهَقِيّ عَن أبي أُمَامَة قَالَ قَالَ رَسُول الله ﷺ: لِأَن أحرس ثَلَاث لَيَال مرابطاً من وَرَاء بَيْضَة الْمُسلمين أحب إليّ من أَن تصيبني لَيْلَة الْقدر فِي أحد المسجدين: الْمَدِينَة أَو بَيت الْمُقَدّس

Beyhakî, Ebû Ümâme'den nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Müslümanların merkezinin arkasında murâbıt (nöbetçi) olarak üç gece nöbet tutmam; bana iki mescitten birinde, yani Medine'de yahut Beytülmakdis'te Kadir Gecesi'nin isabet etmesinden benim için daha sevimlidir.”

وَقَالَ رَسُول الله ﷺ: من مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله آمنهُ الله من فتْنَة الْقَبْر

Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim Allah yolunda ribât halinde (nöbette) ölürse, Allah onu kabir fitnesinden emin kılar.”

وَقَالَ رَسُول الله ﷺ: إِن المرابط فِي سَبِيل الله أعظم أجرا من رجل جمع كعبيه رياد شهر صِيَامه وقيامه

Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah yolunda nöbet tutan kişi (murâbıt); bir ay boyunca orucu ve gece ibadetiyle [namaz için] iki topuğunu bir araya getiren kimseden ecir bakımından daha büyüktür.”

وَأخرج الْبَيْهَقِيّ عَن ابْن عَابِد قَالَ خرج رَسُول الله ﷺ فِي جَنَازَة رجل فَلَمَّا وضع قَالَ عمر بن الْخطاب: لَا تصلِّ عَلَيْهِ يَا رَسُول الله فَإِنَّهُ رجل فَاجر

Beyhakî, İbn Âbid'den nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir adamın cenazesine çıktı. Cenaze yere konulduğunda Ömer b. el-Hattâb: “Ey Allah'ın Resûlü! Onun cenaze namazını kılma, çünkü o günahkâr (fâcir) bir adamdır” dedi.

فَالْتَفت رَسُول الله ﷺ إِلَى النَّاس قَالَ: هَل رَآهُ أحد مِنْكُم على الْإِسْلَام فَقَالَ رجل: نعم يَا رَسُول الله حرس لَيْلَة فِي سَبِيل الله

Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem insanlara yönelerek: “Sizden onu İslam üzere [bir amel işlerken] gören oldu mu?” diye sordu. Bir adam: “Evet, ey Allah'ın Resûlü! Allah yolunda bir gece nöbet tutmuştu” dedi.

فصلى عَلَيْهِ رَسُول الله ﷺ وحثى عَلَيْهِ التُّرَاب وَقَالَ: أَصْحَابك يظنون أَنَّك من أهل النَّار وَأَنا أشهد أَنَّك من أهل الْجنَّة

Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onun cenaze namazını kıldı, üzerine toprak attı ve şöyle buyurdu: “Arkadaşların senin cehennemlik olduğunu sanıyorlar; ben ise senin cennet ehlinden olduğuna şahitlik ediyorum.”

وَقَالَ: يَا عمر إِنَّك لَا تسْأَل عَن أَعمال النَّاس وَلَكِن تسْأَل عَن الْفطْرَة

Ve şöyle buyurdu: “Ey Ömer! Sen insanların amellerinden sorguya çekilmeyeceksin; fakat fıtrattan sorulacaksın.”

وَأخرج الْحَاكِم وَصَححهُ عَن ابْن عمر

Hâkim (ve sahih olduğunu belirtti), İbn Ömer'den nakletti:

أَن عمر كَانَ يَقُول: إِن الله بَدَأَ هَذَا الْأَمر حِين بَدَأَ بنبوّة وَرَحْمَة ثمَّ يعود إِلَى ملك وَرَحْمَة ثمَّ يعود جبرية يتكادمون تكادم الْحمير

Ömer şöyle diyordu: “Allah bu işi (İslam egemenliğini) başlattığı zaman peygamberlik ve rahmet ile başlattı; sonra bu mülk ve rahmete dönüşecektir, sonra da merkeplerin birbirini ısırması gibi birbirini ısıran bir zorbalığa dönüşecektir.”

أَيهَا النَّاس عَلَيْكُم بالغزو وَالْجهَاد مَا كَانَ حلواً خضرًا قبل أَن يكون مرا عسراً وَيكون عَاما قبل أَن يكون حطاماً فَإِذا انتاطت الْمَغَازِي وأكلت الْغَنَائِم واستحل الْحَرَام فَعَلَيْكُم بالرباط فَإِنَّهُ خير جهادكم

“Ey insanlar! Gazaya ve cihada, acı ve zor olmadan, genel [bir fayda] iken kırılıp dökülen bir çöp haline gelmeden önce, henüz tatlı ve taze iken sarılın. Zira gazalar uzaklaştığında, ganimetler yendiğinde ve haramlar helal sayıldığında ribâta (nöbete) sarılın; çünkü o, cihatınızın en hayırlısıdır.”

وَأخرج أَحْمد عَن أبي أُمَامَة سَمِعت رَسُول الله ﷺ يَقُول: أَرْبَعَة تجْرِي عَلَيْهِم أُجُورهم بعد الْمَوْت: رجل مَاتَ مرابطاً فِي سَبِيل الله وَرجل علم علما فَأَجره يجْرِي عَلَيْهِ ماعمل بِهِ وَرجل أجْرى صَدَقَة فأجرها يجْرِي عَلَيْهِ مَا جرت عَلَيْهِم وَرجل ترك ولدا صَالحا يَدْعُو لَهُ

Ahmed, Ebû Ümâme'den nakletti: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle buyururken işittim: “Dört kişi vardır ki ölümlerinden sonra da ecirleri kendilerine akmaya devam eder: Allah yolunda ribât halinde iken (nöbette) ölen kişi; bir ilim öğreten kimse ki onunla amel edildiği müddetçe ecri kendisine akar; bir sadaka akıtan kimse ki o sadaka insanlar arasında aktığı müddetçe ecri kendisine akar ve kendisine dua eden salih bir evlat bırakan kimse.”

وَأخرج ابْن السّني فِي عمل يَوْم وَلَيْلَة وَابْن مرْدَوَيْه وَأَبُو نعيم وَابْن عَسَاكِر عَن أبي هُرَيْرَة أَن رَسُول الله ﷺ كَانَ يقْرَأ عشر آيَات من آخر سُورَة آل عمرَان كل لَيْلَة

İbnü's-Sünnî Amelü'l-Yevm ve'l-Leyle'de, İbn Merdûye, Ebû Nuaym ve İbn Asâkir, Ebû Hüreyre'den naklettiler: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem her gece Âl-i İmrân suresinin sonundan on ayet okurdu.

وَأخرج الدِّرَامِي عَن عُثْمَان بن عَفَّان قَالَ: من قَرَأَ آخر آل عمرَان فِي لَيْلَة كتب لَهُ قيام لَيْلَة

Dârimî, Osman b. Affân'dan nakletti: O şöyle dedi: “Kim bir gecede Âl-i İmrân'ın sonunu okursa, ona bir geceyi ihya etmiş sevabı yazılır.”