قال القاضي أبو محمد: الصفة إنما تقوم مقام الموصوف إذا تخصص الموصوف من نفس الصفة، كما تقول رأيت ضاحكا فإنما تخصص الإنسان، ولو قلت: رأيت باردا لم تحسن، وببارد مثل سيبويه ﵀ «وضيق» لا يخصص الموصوف، وقال ابن عباس وابن زيد: إن ما في هذه الآية من الأمر بالصبر منسوخ، وقوله: مَعَ الَّذِينَ أي بالنصر والمعونة والتأييد، واتَّقَوْا يريد المعاصي، ومُحْسِنُونَ معناه يتزيدون فيما ندب إليه من فعل الخير.
Kâdı Ebû Muhammed şöyle dedi: Sıfat, mevsufun yerine ancak sıfatın bizzat kendisinden mevsuf belirlendiği zaman geçer. Nitekim "Gülümseyen birini gördüm" (رأيت ضاحكا) dediğinde sadece insanı kastetmiş olursun. Şayet "Soğuk bir şey/biri gördüm" (رأيت باردا) desen bu uygun düşmez -ki Sîbeveyh (rahimehullâh) "soğuk" (ببارد) kelimesiyle örnek vermiştir-. "Dar" (ضيق) kelimesi de mevsufu belirlemez. İbn Abbâs ve İbn Zeyd şöyle demiştir: Bu ayette yer alan sabır emri mensuhtur. { مَعَ الَّذِينَ } “[Allah] o kimselerle beraberdir” kavli; yani yardım, muavenet ve teyit iledir. { اتَّقَوْا } “sakınanlar” [ifadesiyle] günahları kastetmektedir. { مُحْسِنُونَ } “iyilik edenler” [ifadesinin] anlamı ise, teşvik edildikleri hayır işlerini fazlasıyla yapanlardır.
كمل تفسير سورة النحل بعون الله وتأييده وصلى الله على سيدنا ومولانا محمد وآله وصحبه وسلم
Allah'ın yardımı ve tevfikiyle Nahl suresinin tefsiri tamamlandı. Allah, Efendimiz ve Mevlâmız Muhammed'e, âline ve ashâbına salât ve selâm eylesin.