إن الذين اتقوا الله مِن خلقه، فخافوا عقابه بأداء فرائضه واجتناب نواهيه، إذا أصابهم عارض من وسوسة الشيطان تذكَّروا ما أوجب الله عليهم من طاعته، والتوبة إليه، فإذا هم منتهون عن معصية الله على بصيرة، آخذون بأمر الله، عاصون للشيطان.
Şüphesiz yarattıklarından Allah'a karşı takva sahibi olup, farzlarını yerine getirerek ve yasaklarından kaçınarak O'nun azabından korkanlar; kendilerine şeytanın vesvesesinden bir hal dokunduğunda Allah'ın kendilerine farz kıldığı O'na itaati ve O'na tövbe etmeyi hatırlarlar. Bir de bakarsın ki onlar, basiret üzere Allah'a isyandan vazgeçmiş, Allah'ın emrine sarılmış ve şeytana karşı gelmiş kimselerdir.
وإخوان الشياطين، وهم الفجَّار من ضلال الإنس تمدهم الشياطين من الجن في الضلالة والغَواية، ولا تدَّخر شياطين الجن وُسْعًا في مدِّهم شياطين الإنس في الغيِّ، ولا تدَّخر شياطين الإنس وُسْعًا في عمل ما توحي به شياطين الجن.
Şeytanların kardeşlerine -ki onlar insanların sapkınlarından olan facirlerdir- gelince, cinlerden olan şeytanlar onları sapıklık ve azgınlıkta sürükleyip dururlar. Cin şeytanları, insan şeytanlarını azgınlıkta artırmada hiçbir çabayı esirgemezler; insan şeytanları da cin şeytanlarının kendilerine fısıldadığı şeyleri yapmakta hiçbir çabayı esirgemezler.
وإذا لم تجئ -أيها الرسول- هؤلاء المشركين بآية قالوا: هلا أحدَثْتها واختلقتها من عند نفسك، قل لهم -أيها الرسول-: إن هذا ليس لي، ولا يجوز لي فِعْله; لأن الله إنما أمرني باتباع ما يوحى إليَّ من عنده، وهو هذا القرآن الذي أتلوه عليكم حججًا وبراهين من ربكم، وبيانًا يهدي المؤمنين إلى الطريق المستقيم، ورحمة يرحم الله بها عباده المؤمنين.
[Ey Peygamber!] Bu müşriklere bir ayet getirmediğin zaman: "Onu kendiliğinden uydurup ortaya koysaydın ya!" derler. [Ey Peygamber!] Onlara de ki: "Bu benim elimde değildir ve bunu yapmam bana caiz olmaz. Çünkü Allah bana ancak Kendi katından bana vahyedilene uymamı emretmiştir. O da size okuduğum, Rabbinizden deliller ve hüccetler, müminleri dosdoğru yola ileten bir açıklama ve Allah'ın kendisiyle mümin kullarına merhamet ettiği bir rahmet olan bu Kur'an'dır."
وإذا قرئ القرآن فاستمعوا له أيها الناس وأنصتوا، لتعقلوه رجاء أن يرحمكم الله به.
Kur'an okunduğu zaman, ey insanlar, onu dinleyin ve susun; ta ki onu anlayasınız ve Allah'ın onunla size merhamet etmesi umulsun.
واذكر -أيها الرسول- ربك في نفسك تخشعًا وتواضعًا لله خائفًا وجل القلب منه، وادعه متوسطًا بين الجهر والمخافتة في أول النهار وآخره، ولا تكن من الذين يَغْفُلون عن ذكر الله، ويلهون عنه في سائر أوقاتهم.
[Ey Peygamber!] Allah'a boyun eğerek ve tevazu göstererek, O'ndan korkup kalbin ürpererek Rabbini kendi içinde zikret. Günün başında ve sonunda, açık ile gizli arası orta bir sesle O'na dua et; Allah'ı zikretmekten gafil olan ve diğer vakitlerinde O'ndan yüz çevirip meşgul olan kimselerden olma!
إن الذين عند ربك من الملائكة لا يستكبرون عن عبادة الله، بل ينقادون لأوامره، ويسبحونه بالليل والنهار، وينزهونه عما لا يليق به، وله وحده -لا شريك له- يسجدون.
Şüphesiz Rabbinin katındaki melekler Allah'a ibadet etmekten büyüklenmezler; bilakis O'nun emirlerine boyun eğerler, gece gündüz O'nu tesbih edip O'na yakışmayan her şeyden tenzih ederler ve yalnızca O'na -ortağı olmaksızın- secde ederler.