قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ (١٠٨)
{قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ} “De ki: 'Ey insanlar! İşte size Rabbinizden hak gelmiştir. Artık kim doğru yola girerse, ancak kendi lehine doğru yola girmiş olur; kim de saparsa, ancak kendi aleyhine sapmış olur. Ben sizin üzerinize bir vekil değilim!'” (108)
{قُلْ يا أَيُّهَا الناس} يا أهل مكة {قَدْ جَاءكُمُ الحق} القرآن أو الرسول {مِن رَّبّكُمْ فَمَنُ اهتدى} اختار الهدى واتبع الحق {فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِ} فما نفع باختياره إلا نفسه {وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا} ومن آثر الضلال فما ضر إلا نفسه ودل اللام وعلى على معنى النفع والضر {وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ} بحفيظ موكول إلى أمركم إنما أنا بشير ونذير
{قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ} “De ki: Ey insanlar!”, ey Mekkeliler! {قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ} “Hak size gelmiştir”, Kur'an veya Resul; {مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى} “Rabbinizden. Artık kim doğru yola girerse”, hidayeti seçer ve hakka uyarsa; {فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ} “ancak kendi lehine doğru yola girmiş olur”, [bu] seçimiyle ancak kendi nefsine fayda sağlamış olur. {وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا} “Kim de saparsa, ancak kendi aleyhine sapmış olur”, kim de sapıklığı tercih ederse, ancak kendi nefsine zarar vermiş olur. Lâm (لـ) ve alâ (على) harf-i cerleri fayda ve zarar anlamına delalet etmiştir. {وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ} “Ben sizin üzerinize bir vekil değilim”, işiniz kendisine havale edilmiş bir koruyucu değilim; ben sadece bir müjdeleyici ve uyarıcıyım.
وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (١٠٩)
{وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ} “Sana vahyolunana uy ve Allah hükmünü verinceye kadar sabret! O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.” (109)
{واتبع مَا يوحى إِلَيْكَ واصبر} على تكذيبهم وايذائهم {حتى يحكم الله} لك بالنصرة عليهم والغلبة {وَهُوَ خَيْرُ الحاكمين} لأنه المطلع على السرائر فلا يحتاج إلى بينة وشهود
{وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ} “Sana vahyolunana uy ve sabret”, onların yalanlamalarına ve eziyetlerine [sabret]; {حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ} “Allah hükmünü verinceye kadar”, onlara karşı senin lehine zafer ve üstünlükle [hükmedinceye kadar]. {وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ} “O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır”; çünkü O, gizliliklere hakkıyla vâkıftır, dolayısıyla delile ve şahitlere muhtaç değildir.