28. Hadis
عَنْ أَبِي نَجِيحٍ الْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ: وَعَظَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و سلم مَوْعِظَةً وَجِلَتْ مِنْهَا الْقُلُوبُ، وَذَرَفَتْ مِنْهَا الْعُيُونُ، فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ! كَأَنَّهَا مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَأَوْصِنَا، قَالَ: أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ، وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإِنْ تَأَمَّرَ عَلَيْكُمْ عَبْدٌ، فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ فَسَيَرَى اخْتِلَافًا كَثِيرًا، فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيينَ، عَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الْأُمُورِ؛ فَإِنَّ كُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ . [رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ]، وَاَلتِّرْمِذِيُّ [رقم:266] وَقَالَ: حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Ebu Necih el-İrbad b. Sariye radıyallahu anh'tan; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize öyle bir vaaz verdi ki, ondan kalpler ürperdi ve gözler yaşardı. Dedik ki: Ey Allah'ın Resûlü! Sanki veda eden birinin vaazı gibi; bize ne tavsiye edersiniz? Buyurdu ki: "Size Allah'tan sakınmayı (takvayı), -başınıza Habeşli bir köle bile geçse- dinleyip itaat etmeyi tavsiye ederim. Zira sizden yaşayacak olanlar çok ihtilaf göreceklerdir. O halde benim sünnetime ve hidayet üzere olan Raşid Halifelerin sünnetine sarılın. Ona (sünnete) sımsıkı yapışın ve azı dişlerinizle (ona) tutunun. Sonradan çıkarılan işlerden (bidatlerden) sakının. Çünkü her sonradan çıkarılan iş (muhdes) bidattir ve her bidat dalalettir." [Ebu Davud rivayet etmiştir] ve Tirmizi [No:266] ve dedi ki: Hadis hasen sahihtir.