766. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ مَنِ اعْتَمَرَ فِي شَوَّالٍ أَوْ ذِي الْقَعْدَةِ أَوْ فِي ذِي الْحِجَّةِ ثُمَّ أَقَامَ بِمَكَّةَ حَتَّى يُدْرِكَهُ الْحَجُّ فَهُوَ مُتَمَتِّعٌ إِنْ حَجَّ وَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْىِ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعَ .
Bana Mâlik'ten; Yahya b. Saîd'den; şüphesiz o Saîd b. el-Müseyyeb'i şöyle derken işitmiştir: “Kim Şevval'de, Zilkade'de veya Zilhicce'de umre yapar, sonra hacca erişinceye kadar Mekke'de ikamet ederse; eğer hac yaparsa o kimse temettu yapan (mütemetti) biridir. (Üzerine) kurbandan (hedy) kolayına gelen gerekir. Kim (kurban) bulamazsa hacda üç gün ve döndüğü zaman yedi gün oruç tutması gerekir.”