977. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، يَسْأَلُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَنِ الأَنْفَالِ، فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ الْفَرَسُ مِنَ النَّفَلِ وَالسَّلَبُ مِنَ النَّفَلِ . قَالَ ثُمَّ عَادَ الرَّجُلُ لِمَسْأَلَتِهِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ذَلِكَ أَيْضًا ثُمَّ قَالَ الرَّجُلُ الأَنْفَالُ الَّتِي قَالَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ مَا هِيَ قَالَ الْقَاسِمُ فَلَمْ يَزَلْ يَسْأَلُهُ حَتَّى كَادَ أَنْ يُحْرِجَهُ ثُمَّ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَدْرُونَ مَا مَثَلُ هَذَا مَثَلُ صَبِيغٍ الَّذِي ضَرَبَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ . قَالَ وَسُئِلَ مَالِكٌ عَمَّنْ قَتَلَ قَتِيلاً مِنَ الْعَدُوِّ أَيَكُونُ لَهُ سَلَبُهُ بِغَيْرِ إِذْنِ الإِمَامِ قَالَ لاَ يَكُونُ ذَلِكَ لأَحَدٍ بِغَيْرِ إِذْنِ الإِمَامِ وَلاَ يَكُونُ ذَلِكَ مِنَ الإِمَامِ إِلاَّ عَلَى وَجْهِ الاِجْتِهَادِ وَلَمْ يَبْلُغْنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً فَلَهُ سَلَبُهُ " . إِلاَّ يَوْمَ حُنَيْنٍ .
Bana Mâlik'ten anlattı; İbn Şihab'dan; Kasım b. Muhammed'den; dedi ki: “Bir adamın Abdullah b. Abbas’a Enfal (ganimetler) hakkında soru sorduğunu işittim. İbn Abbas: ‘At nefeldendir, seleb (öldürülen düşmanın eşyası) nefeldendir,’ dedi. Sonra adam sorusunu tekrarladı. İbn Abbas yine aynı şeyi söyledi. Sonra adam: ‘Allah’ın Kitabında zikrettiği Enfal nedir?’ dedi. (Kasım) dedi ki: Adam sormaya o kadar devam etti ki neredeyse onu bunaltacaktı. Sonra İbn Abbas dedi ki: ‘Bunun misalinin ne olduğunu biliyor musunuz? (Bu,) Ömer b. Hattab’ın dövdüğü Sabîğ’in misali gibidir.’” Mâlik’e, düşmandan birini öldüren kimsenin, imamın izni olmadan onun selebini alıp alamayacağı soruldu. (Mâlik): “İmamın izni olmadan bu kimse için olmaz. Bu, ancak imamın içtihadına göre olur. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in Huneyn günü hariç, ‘Kim birini öldürürse selebi onundur,’ dediği bana ulaşmadı,” dedi.