1425. Hadis
قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ يَطَئُونَ وَلاَئِدَهُمْ ثُمَّ يَعْزِلُوهُنَّ لاَ تَأْتِينِي وَلِيدَةٌ يَعْتَرِفُ سَيِّدُهَا أَنْ قَدْ أَلَمَّ بِهَا إِلاَّ أَلْحَقْتُ بِهِ وَلَدَهَا فَاعْزِلُوا بَعْدُ أَوِ اتْرُكُوا .
Yahya, Mâlik'ten, o İbn Şihâb'dan, o Sâlim b. Abdullah b. Ömer'den, o da babasından rivayet ettiğine göre Ömer b. Hattâb şöyle demiştir: "O adamlara ne oluyor ki cariyeleriyle cinsi münasebette bulunuyorlar, sonra da onları bir kenara bırakıyorlar (çocuk olmasın diye azil yapıyorlar veya ilgilenmiyorlar)? Efendisinin kendisine temas ettiğini itiraf ettiği hiçbir cariye bana gelmez ki, (hamile ise) çocuğunu efendisine ilhak etmiş olmayayım! Artık bundan sonra ister azil yapın, ister yapmayın (terk edin)."