1447. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، نَزَلَ مَنْزِلَ قَوْمٍ بِطَرِيقِ الشَّامِ فَوَجَدَ صُرَّةً فِيهَا ثَمَانُونَ دِينَارًا فَذَكَرَهَا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ عَرِّفْهَا عَلَى أَبْوَابِ الْمَسَاجِدِ وَاذْكُرْهَا لِكُلِّ مَنْ يَأْتِي مِنَ الشَّأْمِ سَنَةً فَإِذَا مَضَتِ السَّنَةُ فَشَأْنَكَ بِهَا .
Bana Mâlik'ten, o Eyyub b. Musa'dan, o Muaviye b. Abdullah b. Bedr el-Cühenî'den rivayet edildiğine göre babası ona şöyle haber vermiştir: Şam yolu üzerinde bir topluluğun konakladığı yerde durdu ve içinde seksen dinar bulunan bir kese buldu. Durumu Ömer b. Hattâb'a anlattı. Ömer ona: "Onu mescit kapılarında ilan et ve bir yıl boyunca Şam'dan gelen herkese sor (duyur). Eğer bir yıl geçerse (ve sahibi çıkmazsa) o senindir (dilediğini yap)" dedi.