1518. Hadis
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ فِي رَجُلٍ قَذَفَ قَوْمًا جَمَاعَةً أَنَّهُ لَيْسَ عَلَيْهِ إِلاَّ حَدٌّ وَاحِدٌ . قَالَ مَالِكٌ وَإِنْ تَفَرَّقُوا فَلَيْسَ عَلَيْهِ إِلاَّ حَدٌّ وَاحِدٌ . حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَارِثَةَ بْنِ النُّعْمَانِ الأَنْصَارِيِّ ثُمَّ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ عَنْ أُمِّهِ، عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ رَجُلَيْنِ، اسْتَبَّا فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِلآخَرِ وَاللَّهِ مَا أَبِي بِزَانٍ وَلاَ أُمِّي بِزَانِيَةٍ . فَاسْتَشَارَ فِي ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ قَائِلٌ مَدَحَ أَبَاهُ وَأُمَّهُ وَقَالَ آخَرُونَ قَدْ كَانَ لأَبِيهِ وَأُمِّهِ مَدْحٌ غَيْرُ هَذَا نَرَى أَنْ تَجْلِدَهُ الْحَدَّ . فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ ثَمَانِينَ . قَالَ مَالِكٌ لاَ حَدَّ عِنْدَنَا إِلاَّ فِي نَفْىٍ أَوْ قَذْفٍ أَوْ تَعْرِيضٍ يُرَى أَنَّ قَائِلَهُ إِنَّمَا أَرَادَ بِذَلِكَ نَفْيًا أَوْ قَذْفًا فَعَلَى مَنْ قَالَ ذَلِكَ الْحَدُّ تَامًّا . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّهُ إِذَا نَفَى رَجُلٌ رَجُلاً مِنْ أَبِيهِ فَإِنَّ عَلَيْهِ الْحَدَّ وَإِنْ كَانَتْ أُمُّ الَّذِي نُفِيَ مَمْلُوكَةً فَإِنَّ عَلَيْهِ الْحَدَّ .
Bana Mâlik'ten, o Hişâm b. Urve'den, o babasından rivayet edildiğine göre o, bir topluluğa (birden) iftira atan kimse hakkında şöyle dedi: "Onun aleyhine sadece bir had (cezası) gerekir." Mâlik dedi ki: "(İftira atılanlar) ayrı ayrı da olsalar, (iftira eden kişiye) sadece bir had gerekir." Bana Mâlik'ten, o Ebu'r-Ricâl Muhammed b. Abdurrahmân b. Hârise b. en-Nu'mân el-Ensârî'den, o da annesi Amre bint Abdurrahmân'dan rivayet ettiğine göre: Ömer b. el-Hattâb zamanında iki adam birbirlerine sövdüler. Onlardan biri diğerine: "Vallahi benim babam zâni (zina eden) değildir, annem de zâniye değildir" dedi. Ömer b. el-Hattâb bu konuda (insanlara) danıştı. Birisi: "(Bu sözüyle) babasını ve annesini övdü" dedi. Diğerleri ise: "Babasını ve annesini övecek bundan başka sözler de vardı. Biz senin ona had (iftira) cezası uygulamanı uygun görüyoruz" dediler. Bunun üzerine Ömer ona seksen değnek had cezası uyguladı. Mâlik dedi ki: Bizim nezdimizde had cezası ancak; nesebi reddetmek (nefy), zina isnadında bulunmak (kazf) veya söyleyenin maksadının nefy ya da kazf olduğu anlaşılan imalı sözler (ta'rîz) sebebiyle gerekir. Kim böyle söylerse ona had cezası tam olarak uygulanır. Mâlik dedi ki: Bize göre durum şudur: Bir kişi, bir başkasının babasından olmadığını (nesebini) iddia ederse (nefyederse), kendisine had cezası gerekir. Nesebi reddedilen kişinin annesi köle (cariye) olsa bile, (söyleyene) had cezası gerekir.