1592. Hadis
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ، مَوْلَى عَائِشَةَ بِنْتِ قُدَامَةَ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ، أَقَادَ وَلِيَّ رَجُلٍ مِنْ رَجُلٍ قَتَلَهُ بِعَصًا فَقَتَلَهُ وَلِيُّهُ بِعَصًا . قَالَ مَالِكٌ وَالأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ الَّذِي لاَ اخْتِلاَفَ فِيهِ عِنْدَنَا أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا ضَرَبَ الرَّجُلَ بِعَصًا أَوْ رَمَاهُ بِحَجَرٍ أَوْ ضَرَبَهُ عَمْدًا فَمَاتَ مِنْ ذَلِكَ فَإِنَّ ذَلِكَ هُوَ الْعَمْدُ وَفِيهِ الْقِصَاصُ . قَالَ مَالِكٌ فَقَتْلُ الْعَمْدِ عِنْدَنَا أَنْ يَعْمِدَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فَيَضْرِبَهُ حَتَّى تَفِيظَ نَفْسُهُ وَمِنَ الْعَمْدِ أَيْضًا أَنْ يَضْرِبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي النَّائِرَةِ تَكُونُ بَيْنَهُمَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ عَنْهُ وَهُوَ حَىٌّ فَيُنْزَى فِي ضَرْبِهِ فَيَمُوتُ فَتَكُونُ فِي ذَلِكَ الْقَسَامَةُ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّهُ يُقْتَلُ فِي الْعَمْدِ الرِّجَالُ الأَحْرَارُ بِالرَّجُلِ الْحُرِّ الْوَاحِدِ وَالنِّسَاءُ بِالْمَرْأَةِ كَذَلِكَ وَالْعَبِيدُ بِالْعَبْدِ كَذَلِكَ .
Bize Yahya anlattı; Mâlik'ten; Âişe bint Kudâme'nin azatlısı Ömer b. Hüseyin'den; Abdülmelik b. Mervân, Bir adamı değnekle öldüren kişiye karşı, (öldürülen) adamın velisine kısas hakkı verdi; velisi de onu değnekle öldürdü. Mâlik dedi ki: "Bize göre üzerinde ittifak edilen ve ihtilaf bulunmayan hüküm şöyledir: Bir adam bir adamı kasten değnekle döver veya ona taş atar yahut (başka bir şeyle) vurur da (adam) bundan dolayı ölürse, bu kasten öldürmedir ve bunda kısas vardır." Mâlik dedi ki: "Bize göre kasten öldürme şöyledir: Kişinin bir adama kastedip canı çıkıncaya kadar ona vurmasıdır. Şu da kasten öldürmedir: Kişinin aralarındaki bir kavga sırasında adama vurması, sonra o canlı iken yanından ayrılması, ancak (adamın) aldığı darbeden dolayı ölüp gitmesidir. Bu durumda kasâme (yemini) gerekir." Mâlik dedi ki: "Bize göre hüküm şudur: Kasten öldürmede, bir hür adama karşılık (bir grup) hür adamlar öldürülür. Kadınlar da bir kadına karşılık böylece (öldürülür). Köleler de bir köleye karşılık böylece (öldürülür)."