309. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا لَمْ تَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةَ اللَّيْلِ قَاعِدًا قَطُّ حَتَّى أَسَنَّ فَكَانَ يَقْرَأُ قَاعِدًا حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَقَرَأَ نَحْوًا مِنْ ثَلاَثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً ثُمَّ رَكَعَ .
Ve bana Mâlik'ten; Hişam b. Urve'den; babasından; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den kendisine şöyle haber verdiği rivayet edildi: “(Âişe), yaşlanıncaya kadar Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in gece namazını hiç oturarak kıldığını görmemiştir. (Yaşlanınca) oturarak okurdu, rükû etmek istediği zaman ayağa kalkar, otuz veya kırk ayet kadar (daha) okur, sonra rükû ederdi.”