20. Hadis
وعن أبي سَعيد سَعْدِ بنِ مالكِ بنِ سِنَانٍ الخدريِّ رضي الله عنه : أنّ نَبِيَّ الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكمْ رَجُلٌ قَتَلَ تِسْعَةً وتِسْعينَ نَفْساً ، فَسَأَلَ عَنْ أعْلَمِ أَهْلِ الأرضِ ، فَدُلَّ عَلَى رَاهِبٍ ، فَأَتَاهُ . فقال : إنَّهُ قَتَلَ تِسعَةً وتِسْعِينَ نَفْساً فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوبَةٍ ؟ فقالَ : لا ، فَقَتَلهُ فَكَمَّلَ بهِ مئَةً ، ثُمَّ سَأَلَ عَنْ أَعْلَمِ أَهْلِ الأَرضِ ، فَدُلَّ عَلَى رَجُلٍ عَالِمٍ . فقَالَ : إِنَّهُ قَتَلَ مِئَةَ نَفْسٍ فَهَلْ لَهُ مِنْ تَوْبَةٍ ؟ فقالَ : نَعَمْ ، ومَنْ يَحُولُ بَيْنَهُ وبَيْنَ التَّوْبَةِ ؟ انْطَلِقْ إِلى أرضِ كَذَا وكَذَا فإِنَّ بِهَا أُناساً يَعْبُدُونَ الله تَعَالَى فاعْبُدِ الله مَعَهُمْ ، ولاَ تَرْجِعْ إِلى أَرْضِكَ فَإِنَّهَا أرضُ سُوءٍ ، فانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا نَصَفَ الطَّرِيقَ أَتَاهُ الْمَوْتُ ، فاخْتَصَمَتْ فِيهِ مَلائِكَةُ الرَّحْمَةِ ومَلائِكَةُ العَذَابِ . فَقَالتْ مَلائِكَةُ الرَّحْمَةِ : جَاءَ تَائِباً ، مُقْبِلاً بِقَلبِهِ إِلى اللهِ تَعَالَى ، وقالتْ مَلائِكَةُ العَذَابِ : إنَّهُ لمْ يَعْمَلْ خَيراً قَطُّ ، فَأَتَاهُمْ مَلَكٌ في صورَةِ آدَمِيٍّ فَجَعَلُوهُ بَيْنَهُمْ - أيْ حَكَماً - فقالَ : قِيسُوا ما بينَ الأرضَينِ فَإلَى أيّتهما كَانَ أدنَى فَهُوَ لَهُ . فَقَاسُوا فَوَجَدُوهُ أدْنى إِلى الأرْضِ التي أرَادَ ، فَقَبَضَتْهُ مَلائِكَةُ الرَّحمةِ )) مُتَّفَقٌ عليه . وفي رواية في الصحيح : (( فَكَانَ إلى القَريَةِ الصَّالِحَةِ أقْرَبَ بِشِبْرٍ فَجُعِلَ مِنْ أهلِهَا)). وفي رواية في الصحيح : (( فَأَوحَى الله تَعَالَى إِلى هذِهِ أَنْ تَبَاعَدِي ، وإِلَى هذِهِ أَنْ تَقَرَّبِي ، وقَالَ : قِيسُوا مَا بيْنَهُما ، فَوَجَدُوهُ إِلى هذِهِ أَقْرَبَ بِشِبْرٍ فَغُفِرَ لَهُ )) . وفي رواية : (( فَنَأى بصَدْرِهِ نَحْوَهَا )) .
Ebû Saîd Sa'd b. Mâlik b. Sinân el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Allah'ın Peygamberi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sizden öncekiler arasında doksan dokuz kişiyi öldürmüş bir adam vardı. Yeryüzünün en bilgili kişisini sordu; kendisine bir râhip gösterildi. Onun yanına vardı; doksan dokuz kişiyi öldürdüğünü, kendisi için tövbe imkânı olup olmadığını söyledi. Râhip ‘Hayır’ dedi. Adam onu da öldürdü ve onunla sayıyı yüze tamamladı. Sonra tekrar yeryüzünün en bilgili kişisini sordu; kendisine âlim bir adam gösterildi. Ona yüz kişiyi öldürdüğünü, kendisi için tövbe imkânı olup olmadığını söyledi. Âlim dedi ki: ‘Evet; onunla tövbe arasına kim girebilir ki! Falan memlekete git; zira orada yüce Allah'a ibadet eden insanlar var, sen de onlarla birlikte Allah'a ibadet et. Kendi memleketine de dönme; çünkü orası kötü bir yerdir.’ Adam yola çıktı; yolu yarıladığında ölüm kendisine yetişti. Onun hakkında rahmet melekleriyle azap melekleri tartışmaya tutuştu. Rahmet melekleri: ‘Tövbe ederek, kalbiyle yüce Allah'a yönelerek geldi’ dediler. Azap melekleri ise: ‘O hiç hayır işlemedi’ dediler. Derken insan suretinde bir melek yanlarına geldi; onu aralarında -yani hakem- yaptılar. Melek: ‘İki memleket arasındaki mesafeyi ölçün; hangisine daha yakınsa o, oraya aittir’ dedi. Ölçtüler ve onu gitmek istediği memlekete daha yakın buldular; bunun üzerine ruhunu rahmet melekleri aldı.” Müttefekun aleyh. Sahih'teki bir rivayette şöyledir: “Salihler köyüne bir karış daha yakın çıktı ve oranın halkından sayıldı.” Sahih'teki bir başka rivayette şöyledir: “Yüce Allah bu toprağa [kötü memlekete] ‘Uzaklaş!’, ötekine [salihler köyüne] ise ‘Yaklaş!’ diye vahyetti ve ‘İkisinin arasını ölçün’ buyurdu. Ölçtüklerinde onu berikine bir karış daha yakın buldular ve böylece bağışlandı.” Bir rivayette de: “Göğsüyle o tarafa doğru uzandı” denmektedir.